ับข้าก็ต้องฟังคำสั่งจากข้า หากมีผู้ใดกล้าขัดขืนคำสั่ง ข้าจะสังหารโดยไม่มีข้อยกเว้น!”เมื่อมีบทเรียนจากผู้เล่นก่อนหน้านี้ รวมถึงกลุ่มผู้เล่นขาจรที่หายไปเกือบหมด คิดว่าหลังจากนี้คงไม่มีผู้เล่นคนใดกล้าทำเรื่องเช่นนี้อีกแล้วพวกเขาออกเดินทางพร้อมกับลัวหนิงอีกครั้ง ทุกคนพยายามหลีกเลี่ยงไม่ไปสัมผัสกับกระดูกที่กองอยู่บนพื้นเพราะกลัวว่าอาจจะทำให้พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับกองทัพวิญญาณวีรบุรุษเหมือนกับก่อนหน้านี้อีกตอนนี้จำนวนของ NPC และผู้เล่นลดลงไปประมาณ 1ใน 5 แล้ว ภารกิจในครั้งนี้แค่เริ่มต้นก็เสียหายมากขนาดนี้หลังจากนี้คงเปลืองพลังมากยิ่งขึ้น เขาเริ่มสงสัยขึ้นมาแล้วว่าท้ายที่สุดพวกเขาจะทำภารกิจนี้สำเร็จหรือไม่……กองทัพทหารออกเดินทางไกลหมื่นลี้ ท่ามกลางเสียงกรีดร้องอันเศร้าโศกลมหนาวเย็นยะเยือกโชยพัดผ่าน ขับไล่จิตวิญญาณอันรุ่มร้อน……บนสัตว์พาหนะของผู้เล่นเกาะหนักมีกลุ่มผู้เล่นเกราะหนังและเกราะผ้านั่งอยู่ด้านหลัง และกำลังมุ่งหน้าเข้าสู่มิติอันรกร้างแห่งนี้เย่ฮวาสีหน้าเคร่งขรึมไม่พูดไม่จา เขาจ้องมองไปยังสถานที่ที่ห่างไกลออกไป แสงสุริยันสาดส่องลงบนผืนปฐพีทว่าบนผืนปฐพีกลับมีลมหนาวที่ทำให้ผู้ที่อยู่ภายในสถานที่แห่งนี้ร่างสั่นสะท้านเยว่เอ๋อร์นั่งอยู่บนหลังนกกระจอกเทศ โดยมีพี่หน่ายนั่งอยู่บนคอของมัน สองสาวไม่ได้สนใจว่าคอนกกระจอกเทศที่พวกเธอนั่งอยู่จะโน้มลงมาด้านหน้าเพราะแรงกดมากขนาดไหน พวกเธอยังคงนั่งคุยก
