ันอย่างสนุกสนาน ส่วนด้านหน้าของมู่จื่อหานมีนิ่งเชวอู๋ล่านนั่งอยู่พวกเธอก็กำลังพูดคุยกันด้วยเสียงที่แผ่วเบารู้ตัวอีกทีผู้เล่นกิลด์หานเยว่เหมิงที่อยู่รอบๆ ก็หันมามองเขาด้วยสายตาแปลกประหลาด สาเหตุที่พวกเขามองแบบนั้นก็เป็นเพราะเจ้ากวาจื่อนั่งอยู่ด้านหน้าเขาน่ะสิ!ไอ้บ้าเอ้ย! ชื่อเสียงของฉ๊านน!!!ตั้งแต่เขามีสัตว์พาหนะ ไม่เคยมีผู้เล่นชายคนไหนมานั่งอยู่บนสัตว์พาหนะตัวเดียวกับเขามาก่อน นี่เป็นการบุกเบิกครั้งแรกที่ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขนลุกขนพองขึ้นมากวาจื่อใช้มือจับกอดคอม้าวายุล่าวิญญาณโลหิตจากนั้นก็แอ่นตัวไปด้านหน้าพร้อมกับพูดว่า “พูดตามตรงนะ ฉันโคตรอิจฉาผู้เล่นเกราะหนักเลยว่ะ มีสัตว์พาหนะให้ขี่ด้วยอ่ะ”“ขี่กับเตี่ยสิวะ! ไอเท็มชุดที่ฉันให้หายไปไหน?!” เย่ฮวาถลึงตามองกวาจื่อด้วยความเกรี้ยวกราดกวาจื่อยิ้มหึหึ จากนั้นก็ยื่นมือมาลูบหน้าขาเย่ฮวา“แหม อย่าเพิ่งเกรี้ยวกราดสิ นายเองก็รู้ว่าของดีแบบนั้นฉันก็ต้องแบ่งปันให้คนที่รักมากที่สุดอยู่แล้ว”“คนที่รักมากที่สุด?”เย่ฮวาครุ่นคิด จากนั้นก็พูดขึ้นว่า “ซิงเหอ? แต่หมอนั่นเป็นนักเวทย์ไม่ใช่เหรอ!”“คิดไปถึงไหนเนี่ย ฉันกับชิงเหอบริสุทธิ์ใจโว้ย!” กวาจื่อเม้มปากทำแก้มป่องด้วยท่าทางบ้องแบ้วเหมือนกับเยว่เอ๋อร์ เมื่อเห็นท่าทางของกวาจื่อ เย่ฮวาก็ถอยหลังออกไปจากนั้นก็ยกเท้าขึ้นมาดันหลังของกวาจื่อให้เอนไปด้านหน้า “ขยะแขยงโว้ย!!!”หลังจากกวาจื่อกลับมานั่งได้ตาม
