ปกติ เขาก็โบกมือพร้อมกับยิ้มหึหึ “นายยังจำ ‘หลิวหลี’ คนที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในกิลด์หลักของหานเยว่เหมิงได้ป่ะ?”เย่ฮวาพยายามคิดถึงชื่อนี้ จู่ๆ เขาก็นึกถึงสาวน้อยผมม้าสองข้างที่มีกระบนใบหน้า นอกจากนี้ถึงแม้ว่าจะมีความขี้เล่น แต่ใบหน้าของเธอยังคงเต็มไปด้วยความจริงจัง อีกทั้งยังเป็นที่ชื่นชอบของใครหลายๆ คนภายในกิลด์หลักด้วยคิดเช่นนี้เย่ฮวาก็พูดขึ้นว่า “อย่าบอกนะว่านายจีบติดแล้ว”กวาจื่อยิ้มด้วยความเขินอาย “จะบอกว่าจีบติดแล้วก็ดูเวอร์เกินไปหน่อย แต่อีกไม่นานก็คงจีบติดแล้วแหละ”เย่ฮวากระตุกมุมปากพลันเอ่ยถาม “แล้วไงต่อ?”“ฉันนัดเธอให้ออกไปกินข้าวด้วยกัน เธอก็ตอบตกลงนะ วันมรืนพวกเราก็จะได้เจอหน้ากันแล้ว นายจะไปด้วยกันไหม?”เย่ฮวาตบบ่าเขา “นายนี่มันได้จริงๆ ว่ะ ฉันนึกว่านายจะโสดตลอดชีวิตแล้วซะอีก คิดไม่ถึงเลยนะว่านายจะมีแฟนกับเขาด้วย สุดยอด!”“งั้นก็ตกลงตามนี้นะ วันมะรืนช่วงบ่ายพวกเราออกไปเที่ยวกัน” กวาจื่อมองเขาราวกับรอให้เขาตอบตกลงเย่ฮวายิ้ม จากนั้นก็หันไปหามู่จื่อหานที่อยู่ข้างๆ เธอพยักหน้าตอบกลับมา “พวกเราอาจจะกลายเป็นก้างขวางคอนะ นายไม่ถือสาเหรอ?”กวาจื่อพูดด้วยความตื่นเต้น “ไม่ถือสาอยู่แล้ว ฉันบอกเธอว่าจะขอลายเซ็นของนายให้เธอ เธอก็เลยตอบตกลงถ้าพวกนายไปด้วย เธอต้องฟินมากแน่ๆ เลย!”เย่ฮวายกมือขึ้นมาก่ายหน้าผาก “นายนี่มันยากเกินเยียวยาจริงๆ”……คำพูดของกวาจื่อทำให้เย่ฮวาต้องเปิดดูข้อมูลของหลิวหลี
