ินมาถึงประมาณบ่ายสองโมง พวกเขาทั้งสองก็บอกลาคุณมู่และเดินทางกลับหนานจิงระหว่างทาง มู่จื่อหานถามเขาว่า “เย่ฮวา พ่อของฉันพูดอะไรกับนายเหรอ?”เขายิ้ม “คุณลุงบอกว่าเธอเป็นเด็กดื้อไม่ค่อยเชื่อฟังคุณลุงก็เลยรบกวนให้ฉันช่วยดูแลเธอหลังจากนี้”“เหอะ! แค่ได้ยินก็รู้แล้วว่านายโกหก พ่อของฉันไม่มีทางพูดแบบนั้นแน่นอน”มู่จื่อหานเบือนหน้าไปทางอื่นด้วยความไม่พอใจ แต่หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาทีเธอก็หันกลับมา “นายพูดจริงเหรอ?”เย่ฮวายิ้ม “พูดเล่น คุณลุงบอกฉันว่าถ้าจะขอเธอแต่งงาน ฉันต้องสร้างธุรกิจเป็นของตัวเองให้ได้ก่อน เขาถึงจะยินยอมให้พวกเราอยู่ด้วยกัน ตอนนี้อยู่ในช่วงเฝ้าสังเกตการณ์”มู่จื่อหานยักไหล่ “นายก็ทำสำเร็จแล้วไม่ใช่เหรอ KTVก็เป็นของนายแล้ว ลำพังเงินจากส่วนนั้นก็เพียงพอที่จะเลี้ยงชีพได้ตลอดชีวิตแล้ว”เย่ฮวาขับรถขึ้นบนทางด่วน เขาพูดด้วยเสียงขรึม“เรื่องนี้…มันยังไม่พอหรอก…”……หลังจากกลับมาถึงที่พักก็เป็นเวลาห้าโมงเย็นแล้วตอนที่เดินเข้ามาด้านในบ้าน เยว่เอ๋อร์ก็รีบวิ่งออกมาต้อนรับ “พี่เย่ฮวา ทำไมถึงเพิ่งกลับมาเนี่ย”เขาพึมพำ “ทำไมเหรอ อย่าบอกนะว่าเธอคิดถึงฉันจนใจแทบขาด”เยว่เอ๋อร์บุ้ยปาก “มันก็คิดถึงแหละ แต่ฉันสนใจเรื่องภารกิจมากกว่า…”“ภารกิจอะไร?” เย่ฮวาและมู่จื่อหานเอ่ยปากถามอย่างพร้อมเพรียงกันเยว่เอ๋อร์ยิ้ม “ช่วงบ่ายโม่อี้หลงส่าวเพิ่งไปรับภารกิจใหญ่ที่เมืองลั่วเซียวมา เป็นภารกิจหลักระดับ SSS รางวัลจ
