“ตูม!”เสียงดังก้องไปทั่วทั้งหุบเขา เย่ฮวากราชากคอลี่เฟิงเหลิ่งเข้ามาถึงด้านในหุบเขาพร้อมกับสังหารผู้เล่นกิลด์ซาอี้หงเปยที่พุ่งเข้ามาหวังสังหารเขาสีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม สำหรับศัตรูเขามักจะแสดงสีหน้าเช่นนี้มาโดยตลอด ไม่มีความเห็นอกเห็นใจต่อหน้าศัตรูของตัวเอง เมื่อเป็นศัตรูกับกิลด์หานเยว่เหมิงก็อย่าหวังว่าเขาจะยกโทษให้ดาบเปลวเพลิงสงครามถูกปกคลุมด้วยเปลวเพลิงร้อนระอุ แสงจากปลายดาบฟาดเข้าใส่ร่างของผู้เล่นคนแล้วคนเล่า จนลงไปนอนกองอยู่บนพื้นจวินปู๋ป้ายรวบรวมผู้เล่นกิลด์ซาอี้หงเปยเพื่อเข้ามาห้อมล้อมเขาไว้ คนอื่นๆ อาจจะยังไม่รู้ แต่จวินปู๋ป้ายในฐานะที่เป็นผู้เล่นแนวหน้าของกิลด์ เขาย่อมรู้ดีว่าความแข็งแกร่งของเย่ฮวาอยู่ขั้นไหน จึงไม่กล้าวู่วามออกมาจัดการกับเขาตั้งแต่เกมดำเนินมาถึงช่วงหลัง เลเวลที่เพิ่มขึ้นแต่ละเลเวลจำเป็นต้องใช้เวลาและพลังมหาศาล ไม่มีใครอยากพาตัวเองไปตายโดยไม่มีเหตุผลผ่านไปไม่นานผู้เล่นกิลด์ซาอี้หงเปยก็เข้ามาห้อมล้อมเขาไว้ ซึ่งมีจำนวนเกือบสามหมื่นคน การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย เย่ฮวายังคงยกร่างของลี่เฟิงเหลิ่งลอยอยู่กลางอากาศ ตราบใดที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาก็ไม่มีใครทำอะไรเขาได้ลี่เฟิงเหลิ่งเห็นผู้เล่นกิลด์ซาอี้หงเปยเข้ามาล้อมเขา อีกฝ่ายก็กล่าวด้วยเสียงเยือกเย็น “อีเย่กูโจว แกคงคิดว่าตัวเองเก่งมากสินะ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าผู้เล่นกิลด์ซาอี้หงเปยจำนวนสา
