อมกับไล่สังหารผู้เล่นกิลด์ซาอี้หงเปยโดยนั่งอยู่บนหลังม้าวายุล่าวิญญาณโลหิตเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนผู้เล่นกิลด์ซาอี้หงเปยยังยืนกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่ในตอนนี้พวกเขากลับวิ่งกระจัดกระจายไปคนละทิศคนละทางแล้วแสงอาทิตย์เริ่มลาลับขอบฟ้า ยามรัตติกาลกำลังคืบคลานเข้ามาแล้ว เย่ฮวายืนอยู่บนกำแพงภูเขาพร้อมกับดาบยาวในมือ เขาจ้องมองหุบเขาที่แปดเปื้อนด้วยโลหิตจากนั้นก็หมุนตัวเดินออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่เย็นเยียบการต่อสู้ที่กินเวลากว่าครึ่งชั่วโมงถูกบันทึกไว้ตั้งแต่ที่เขาเข้ามาภายในหุบเขาแห่งนี้ แต่เขาตัดคลิปช่วงที่อสูรบรรพกาลถูกเรียกออกมา จากนั้นก็โพสต์ลงในกระทู้สนทนาเพื่อเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดูกิลด์หานเยว่เหมิงไม่เหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว ในเมื่อพวกเขามีความแข็งแกร่งก็ไม่มีความจำเป็นต้องอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ ผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงจะต้องใช้อาวุธยุทโธปกรณ์เพื่อทำให้ศัตรูหวั่นเกรง การสร้างความเชื่อมั่นให้กับผองเพื่อนคือสิ่งที่เขาต้องการตอนที่กำลังจะเดินทางไปที่แดนเพลิง จู่ๆ ก็มีสายโทรเข้ามาในเกม เบอร์ที่โทรเข้ามาคือเถ้าแก่ร้านเสินฮว่า KTVเขากดรับและถามด้วยรอยยิ้ม “ประธานหลินโทรมาหาผมมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?”“คุณเย่ครับ ผมร่างสัญญาไว้เรียบร้อยแล้วครับ คุณพอจะมีเวลาแวะมาดูสัญญาไหมครับ?” เสียงของผู้ชายดังขึ้นเย่ฮวายิ้ม “งั้นผมไปตอนนี้เลยก็แล้วกันครับ”“ได้ครับ งั้นเจอกันที่ร้าน KTV นะครับ”“ครับ”หลั
