นเดียวสามารถสังหารผู้เล่นนับหมื่นแบบไม่เหลือซากเลย”มู่จื่อหานก้าวเท้าเข้ามา เธอยิ้มจางๆ “เท่มันก็เท่อยู่หรอก แต่คำพูดของนายที่พูดกับคนพวกนั้นก็ดูแปลกๆอยู่เหมือนกันนะ”เย่ฮวาหน้าแดง เขายกมือขึ้นมาเกาท้ายทอย “ตอนนั้นฉันรู้สึกโกรธก็เลยพูดไปแบบไม่คิด นึกอะไรออกก็พูดไปแบบนั้น”มู่จื่อหานยักไหล่ เธอพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ครั้งนี้นายกวาดล้างกิลด์ซาอี้หงเปยไปเกือบสองหมื่นคน ถือว่าร้ายไม่เบาเลย ผู้เล่นกิลด์หานเยว่เหมิงของเราตอนนี้สามารถเดินเข้านอกออกในได้เกือบทุกเมืองแล้ว”เย่ฮวาพูดพึมพำ “ต่อให้ปิดตาเดินฉันก็ไม่แคร์อยู่แล้วแต่พวกเธอเองก็ต้องระวังตัวไว้ด้วยนะ อย่าปล่อยให้ใครเข้ามาทำลายชื่อเสียงกิลด์หานเยว่เหมิงเด็ดขาด”เยว่เอ๋อร์พยักหน้าหงึกๆ “เรื่องนี้พวกเราต้องจับตามองอยู่แล้ว ถ้าหากมีหนอนบ่อนไส้ภายในกิลด์ของเราฉันจะเตะออกจากกิลด์ทันที และจะไม่เมตตาใครหน้าไหนทั้งนั้น”“เยี่ยม!” เย่ฮวาหันไปยกนิ้วโป้งให้เธอเพื่อชื่นชมความเด็ดเดี่ยวลินดาเดินเข้ามาพร้อมกับเสิร์ฟอาหารค่า พวกเขาจึงเดินมานั่งที่โต๊ะอาหาร ระหว่างพูดคุยเรื่องกำไรจากแดนเพลิงในตอนนี้ พวกเขาก็แลกเปลี่ยนเรื่องที่น่าสนใจไปพลางๆแน่นอนว่ามู่จื่อหานก็ถามเรื่องของซ่าวเทียนอวี่ด้วยแต่เขาก็อธิบายเพียงคร่าวๆ ในเมื่อเซลล์ในร่างกายไม่ได้สร้างผลกระทบอะไรกับร่างกาย เขาจึงไม่จำเป็นต้องอธิบายให้มากความที่น่าแปลกใจก็คือหนังสือโบราณของซ่าวเทียนอวี่ด้านบนนั้นเข