ของกิลด์ว่านเซียนหุ้ยก็เดินทางมาถึงเมืองลั่วเซียวเพื่อมอบสมุนไพรอายุยืนให้เขา สมุนไพรที่กองรวมกันสูงเท่าภูเขาเหล่านี้ทำให้เขาทำอะไรไม่ได้นอกจากพยายามหลอมอย่างสุดความสามารถเมื่อถึงช่วงมื้อค่า เย่ฮวาก็ออกจากระบบเพื่อรีบกินอาหารและกลับมาหลอมโอสถต่อ เขาใช้เวลาไปสี่ชั่วโมงกว่าสมุนไพรจะถูกเปลี่ยนเป็นโอสถอย่างสมบูรณ์ท้ายที่สุดก็เป็นการแบ่งให้กับทุกคน เขาเหลือโอสถไว้ให้ตัวเองส่วนหนึ่ง และส่วนที่เหลือก็แบ่งให้กับห้ากิลด์อย่างเท่าเทียมกันหลังจากมอบโอสถให้มู่จื่อหานแล้ว เขาก็เก็บอีกส่วนหนึ่งไว้ในกระเป๋า จากนั้นก็เรียกมังกรวายุและเข้าสู่โหมดพรางตัวเพื่อเดินทางไปที่แดนวายุทันทีหลังจากได้รับมังกรยักษ์ระเบิดวายุเป็นสัตว์พาหนะแล้ว ความเร็วของเขาก็สูงขึ้นมาก เขารู้สึกได้ถึงการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว เพียงไม่นานก็เดินทางมาถึงรอบนอกของแดนวายุเขาเข้าไปด้านในแดนวายุอย่างไม่รีรอ เป็นเพราะมีเอฟเฟคโอสถคุมวายุช่วยเหลืออยู่ ดังนั้นลมพายุที่อยู่ภายในที่แห่งนี้จึงไม่ได้มีผลกระทบต่อเขา ระยะเวลาไม่ถึงสองนาทีเขาก็มาถึงแอ่งน้าที่เป็นแหล่งรวมของมังกรยักษ์ระเบิดวายุชิงฮว่าซางเห็นเขาเดินทางมาถึงที่นี่ เธอก็ต้อนรับด้วยรอยยิ้ม “มาแล้วเหรอ…”“อื้อ ฉันมาแล้ว…”เขาพยักหน้าเบาๆ จากนั้นก็หยิบถุงโอสถออกมา “ในนี้มีโอสถอายุยืนทั้งหมด 1,600 ชุด ฉันเพิ่งหลอมออกมาเมื่อกี๊ เธอเอาไปแบ่งให้คนในกิลด์อายฮว่านะ”“ขอบใจนะ”ชิงฮว่าซางรับถุงโอส
