นอันอะไรนั่นไง เขาก็สร้างเขตปลอดภัยไม่ใช่เหรอ?”
“รอให้ที่นี่ของเราเสร็จเรียบร้อย บางทีไอ้เสียงประหลาดนั่น (ระบบ) อาจจะชมพวกเราสักคำ ว่าพี่ใหญ่เหลียงเป็นที่สอง!”
เหลียงเส่ากวงหัวเราะฮ่าๆ มองดู “กำแพง” ที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นใต้ฝ่าเท้าอย่างพึงพอใจ แล้วโบกมือไปมา
“เทียบไม่ได้ เทียบไม่ได้!”
“ที่นี่ของเราจะเรียกว่าเขตปลอดภัยได้อย่างไร พวกเจ้าไม่ได้ดูคำอธิบายภารกิจอะไรนั่นหรือ?”
“ของนั่นต้องฆ่าอสูรกายตั้งเยอะแยะ ที่นี่ของเราอย่างมากก็แค่คอกหมู”
“ยังจะให้ประกาศออกไปอีก พูดออกไปน่าอายจะตาย”
ทุกคนหัวเราะฮ่าๆ แต่ไม่ใช่การหัวเราะเยาะ
คนเหล่านี้รู้จักกัน ทุกคนล้วนเป็นคนขับรถบรรทุกที่วิ่งขึ้นเหนือล่องใต้
ชายที่ถูกเรียกว่าพี่ใหญ่เหลียงเป็นหนึ่งในสองผู้ปลุกพลังในกลุ่มของพวกเขา
ในเขตพักรถบนทางหลวงที่ไม่ใหญ่นัก มีผู้คนหนีภัยมาอัดแน่นกันอยู่เกือบสามสิบสี่สิบคน
อาหารยังคงเพียงพอ ผู้นำสองสามคนก็เป็นคนใจดี ดังนั้นจึงอยู่ร่วมกันได้อย่างกลมเกลียว ไม่เกิดความขัดแย้งใดๆ
ผู้รอดชีวิตที่นี่
บางคนติดอยู่ที่นี่ตั้งแต่เกิดยุคสุดท้าย บางคนก็ขับรถหนีมาถึงที่นี่ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา
ในเขตพักรถเล็กๆ แห่งนี้มีผู้ปลุกพลังสองคนคอ