ภายใต้แสงแดดอันร้อนระอุ อันจิ่งเทียนกำกระดาษขาวแผ่นหนึ่งในมือแน่นด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด
นั่นคือรายชื่ออีกฉบับหนึ่งที่หลินอันให้เขารวบรวมไว้ก่อนหน้านี้
ลวนลาม, ใส่ร้าย, ทารุณ, ลักขโมย, ไม่เชื่อฟังคำสั่ง…
แทบทุกคนในฐานที่มั่นที่เคยกระทำผิด “กฎ” ล้วนมีชื่ออยู่ในนั้น
เพียงแต่ “ความผิด” เหล่านั้นไม่ได้ร้ายแรงอะไรนัก หลายคนเป็นเพียงพวกหน้าไหว้หลังหลอก
รวมทั้งสิ้น 107 คน มีทั้งชายและหญิง มีทั้งคนธรรมดาและผู้ปลุกพลัง
ตายแล้ว, ตายหมดแล้ว….
ทุกคนที่มีชื่ออยู่ในรายชื่อไม่มีผู้ใดรอดชีวิต ทั้งหมดล้วนเสียชีวิตภายใต้แรงกระแทกทางพลังจิตของหลินอัน
“พี่หลิน…”
น้ำเสียงของอันจิ่งเทียนแหบแห้ง เขาเค้นเสียงออกมาจากลำคออย่างยากลำบาก
เขานึกถึงคำพูดของหลินอันก่อนที่จะมาถึงวิทยาลัย
(“ที่นี่จะมีการชำระล้างอีกครั้ง…”)
เดิมทีเขาคิดว่าการยึดครองวิทยาลัยเป็นไปอย่างราบรื่น หลินอันไม่จำเป็นต้องลงมือสังหารอย่างโหดเหี้ยมเพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่อำมหิตอีกต่อไป
แต่กลับไม่นึกเลยว่า…
“ในรายชื่อมีหลายคน ที่ทำไม่ถูกก่อนที่พวกเราจะมา อันที่จริงพวกเขา…”
สายตาของหลินอันสงบนิ่ง มองออกว่าในใจของอันจิ่งเทียนนั้นทนไม่ได้
จริงอยู่ที่คนเหล่านั้นโทษไม่ถึ