ทางหลวงสายหลินเจียง-ว่างเจียน
ใต้ป้ายสถานีบริการน้ำมันขนาดใหญ่ รถบรรทุกสองสามคันค่อยๆ เคลื่อนตัว
“มา! มาช่วยกันหน่อย!”
“อุดช่องว่างตรงนี้ด้วย!”
บริเวณทางเข้าเขตพักรถ ชายฉกรรจ์เปลือยท่อนบนยืนอยู่บนหลังคารถบรรทุก ตะโกนสั่งคนขับรถข้างล่างให้นำรถมาปิดทางเข้า
“ขนกระสอบทรายมาอีก! แค่นี้ไม่พอ!”
“มันจะได้ผลเหรอ!?”
“ข้าว่าแถวนี้ก็ไม่มีซอมบี้นี่นา ทำเรื่องพวกนี้ไปทำไม?”
“ต่อไปจะออกไปไหนก็ไม่ได้”
คนงานขนย้ายสองสามคนที่สวมชุดทำงานสีเขียวทหารและรองเท้ายาง เหยียบย่ำไปมา พลางวางกระสอบทรายบนหลังลงอย่างไม่พอใจ
กระสอบหาได้จากบนรถบรรทุก เป็นกระสอบป่านหนาๆ ที่สามารถบรรจุดินทรายได้ไม่น้อยในแต่ละครั้ง
เมื่อวางซ้อนกัน ผู้ใหญ่ก็ยังผลักไม่ไหว
“เจ้าจะไปสนใจอะไรมากมาย!”
ชายวัยกลางคนที่ถือพลั่วอยู่ในมือมองไปยังพี่ใหญ่เหลียงบนหลังคารถอย่างประจบประแจง แล้วตักดินใส่กระสอบป่าน
“พี่ใหญ่เหลียงก็ทำเพื่อความปลอดภัยของพวกเราไม่ใช่หรือ!”
“ปิดทางเข้าไว้ แล้วก็ทำสวนผักสักหน่อย ที่นี่ของเราก็กลายเป็นเขตปลอดภัยแล้วไม่ใช่หรือ?”
คนขับรถบรรทุกที่รับผิดชอบขับรถมาปิดทางโผล่หัวออกมา มองไปยังพี่ใหญ่เหลียงบนหลังคารถแล้วพูดเสริม
“เหมือนกับไอ้คุณหลิ
