เยว่เอ๋อร์นั่งอยู่บนโซฟาภายในห้องรับแขก เธอยังคงสวมใส่ด้วยชุดนอนตัวโคร่ง เธอวางโน๊ตบุคไว้บนหน้าตักขาวผุดผ่องเป็นยองใย ขณะที่นิ้วมือยังคงพิมพ์อยู่บนแป้นพิมพ์ตอนที่เห็นว่าเย่ฮวาเดินเข้ามา เยว่เอ๋อร์ก็หาวหวอดใหญ่และหันมายิ้มให้เขา “สวัสดีตอนเที่ยงนะพี่เย่ฮวา”เขายิ้มและถามเธอว่า “วันนี้อารมณ์ดีจังเลยนะ หรือว่าเก็บเงินได้ระหว่างทาง?”เธอพับหน้าจอโน๊ตบุค จากนั้นก็ยิ้มด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย“ก็ไม่เชิงหรอก ได้ยินเรื่องสุสานวิญญาณแห่งสวรรค์หรือยัง?”เขาหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา“ใช่เรื่องเดียวกับภารกิจของราชาลั่วเจียที่มีคนเอาไปโพสต์ในกระทู้สนทนาเมื่อเช้าหรือเปล่า?”“ถูกต้อง!”เธอยิ้ม “วันนี้ฉันกับพี่หน่ายออกไปเก็บเลเวลด้วยกันพวกเราไปเจอสุสานวิญาณแห่งสวรรค์ด้วย หลังจากนั้นเราก็เลยเข้าไปด้านในและรับภารกิจระดับ S มา”“เธอกับพี่นายเนี่ยนะ? สองคนไหวเหรอ?” เขาอดไม่ได้ที่จะถามออกไปแบบนั้น พวกเธอทั้งสองเป็นผู้เล่นอาชีพเกราะเบาทั้งคู่ ดังนั้นค่าพลังชีวิตจึงมีอยู่น้อยนิด ถ้าหากไม่มีผู้เล่นเกราะหนักคอยช่วยเหลือ พวกเธอคงทำภารกิจระดับ S ได้อย่างยากลำบากแน่ๆเธอบุ้ยปาก “ช่วยไม่ได้นี่นา ภารกิจรับมาแล้ว ถ้าหากทำภารกิจไม่สำเร็จก็ออกจากที่นั่นไม่ได้ คนอื่นก็เข้ามาไม่ได้เหมือนกัน น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้เรียกให้นายไปด้วยกัน แต่เรายังมีสัตว์เลี้ยงของพี่หน่ายและสัตว์เลี้ยงระดับบอสโบราณกาลสายป้องกันท
