ี่ฉันเพิ่งจับได้ไม่นานมานี้ ดังนั้นพวกเราก็เลยต้านการโจมตีของมอนสเตอร์ได้ แต่ก็แอบกลัวเหมือนกัน ถ้าเจอบอสคงเปลืองกำลังน่าดูเลย”เขาพยักหน้า “ค่าสเตตัสของสัตว์เลี้ยงระดับบอสโบราณกาลสูงกว่าค่าสเตตัสของผู้เล่นเกราะหนักแนวหน้าในตอนนี้ อีกอย่างยังเป็นสายป้องกันด้วย พี่หน่ายก็เป็นฮีลเลอร์อันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์ ไม่มีอะไรต้องกลัวหรอก”“อื้อ”เธอพยักหน้าเบาๆ จากนั้นก็ถามต่อ “ว่าแต่นายไปไหนตั้งแต่เช้า หายไปไหนมาเนี่ย?”เย่ฮวายิ้ม “ชิงฮว่าซางชวนฉันไปแดนวายุที่เมืองรุ่งอรุณเพื่อไปจับมังกรวายุน่ะ หลังจากพูดคุยกันพวกเราก็ออกเดินทางกันตั้งแต่เช้าเลย”“จริงเหรอ? แล้วเป็นยังไงบ้าง?” เธอถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น“เมื่อกี้ฉันเพิ่งเจอที่กบดานของมังกรวายุ จากการคำนวณขั้นต้นน่าจะมีมังกรวายุเสริมสร้างความแข็งแกร่งระดับเก้าเลเวล 120 ไม่ต่ากว่าหมื่นตัว ฉันไม่กล้าลงมือคนเดียว ก็เลยคิดไว้ว่ารอให้ชิงฮว่าซางเข้าเกมช่วงบ่ายก่อนแล้วค่อยปรึกษากับเธออีกครั้งว่าจะเอายังไง”“ให้พวกเราไปช่วยไหม~?”จู่ๆ เสียงของมู่จื่อหานก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง เมื่อเขาหันไปมองก็พบว่าเธอกำลังถลึงตามองใส่ อีกทั้งยังพูดด้วยน้าเสียงไม่พอใจ “ออกไปข้างนอกไม่ยอมบอกฉันแถมยังไม่กลับมากินข้าวเช้าอีก!!”เย่ฮวายื่นมือออกไปกอดแขนของเธอ จากนั้นก็พูดด้วยรอยยิ้ม “ที่รัก ฉันผิดไปแล้ว ครั้งหน้าฉันจะรายงานเธอแน่นอน”“ชิ” มู่จื่อหานเบือนหน้าหนีไม่สนใจเขา แต่เ
