แต่หัวใจของเขาก็แทบจะลอยพุ่งไปด้านหน้าพร้อมกับรถด้วย หลังจากเพิ่มความเร็ว ดูเหมือนว่าหลี่ห้าวก็คงจะเข้าใจความคิดของเย่ฮวา อีกฝ่ายจึงขับไล่ตามมาติดๆหลี่ห้าวมีปัญญาขับรถแลมโบกินี่ที่มีราคาสูงลิ่วขนาดนั้นก็เป็นการยืนยันแล้วว่าเขามีฐานะขนาดไหน แต่รถแลมโบกินี่ราคาสี่ล้านหยวนไม่มีทางที่จะสู้รถคันนี้ของมู่จื่อหานได้รถแลมโบกินีสีขาวของมู่จื่อหานคันนี้เป็นของขวัญวันเกิดอายุ 18 ปีที่คุณมู่มอบให้เธอ ราคาของรถคันนี้อยู่ที่ยี่สิบล้านต้าหยาง (ชื่อเรียกหน่วยเงินสมัยหมิงชิงและช่วงต้นของสาธารณรัฐจีน) ประสิทธิภาพที่เหนือกว่านั้นจึงไม่ต้องพูดถึง แถมยังมีเบาะหลังที่เพิ่มขึ้นเป็นพิเศษด้วยไม่เช่นนั้นพวกเขาทั้งสี่คนคงนั่งมาด้วยกันไม่ได้เสียงเร่งเครื่องยนต์ดังขึ้นขณะเลี้ยวเข้าสู่ถนนใหญ่เนื่องจากรอบๆ ยังมีการก่อสร้างอยู่ บนถนนเส้นนี้จึงมีรถใช้ถนนเพียงไม่กี่คัน และไม่มีกล้องตรวจจับความเร็วด้วยเยว่เอ๋อร์และคนอื่นๆ รู้ได้ในทันทีว่าเขากำลังคิดจะทำอะไร แต่ไม่มีใครคิดจะพูดอะไรเพราะเกรงว่าจะรบกวนสมาธิของเขาแม้ว่าเย่ฮวาจะได้รับใบอนุญาตขับขี่รถยนต์มาได้แค่หนึ่งปีกว่า แต่ตอนที่เขาอายุ 16 ปีก็ขับรถยี่ห้ออู่หลิงที่ผ่านมาไม่รู้กี่มือของพ่อบ่อยๆ ตอนนั้นยังไม่มีใครมีทักษะการขับรถแบบไหล่ชนไหล่สู้เขาได้แม้แต่คนเดียว ยิ่งอยู่บนถนนที่ซับซ้อนเขาก็ยิ่งขับไหลลื่นยิ่งกว่าปลาได้น้า ไม่จำเป็นต้องมีฟ้าลิขิต ขอแค่ดินอำนวยก็เพียงพอแล
