่างกายที่สำนักงานใหญ่หลิงเกิงเป็นยังไงบ้าง?”เย่ฮวาพึมพำ “ก็ไม่มีอะไรมากหรอก พวกเขาบอกว่าเซลล์ในร่างกายของฉันแข็งแกร่งขึ้น และมีน้าตาลในเลือดสูงก็เท่านั้น”“เซลล์ในร่างกายแข็งแกร่งขึ้น?”เยว่เอ๋อร์พึมพำ จากนั้นก็พูดต่อไปว่า “ดูเหมือนว่าครั้งก่อนฉันก็เพิ่งจะได้ยินลุงมู่พูดคำนี้นะ”มู่จื่อหานเลิกคิ้วขึ้นจากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา“เดี๋ยวฉันโทรถามให้เอง”พูดจบเธอก็เดินออกไปโทรศัพท์อย่างไม่รีรอ เยว่เอ๋อร์หันมามองเย่ฮวาด้วยสายตาที่รอคอย “พี่เย่ฮวา วันนี้ระบบปิดปรับปรุงเซิร์ฟเวอร์ พวกเราหากิจกรรมทำกันดีป่ะ?”เย่ฮวาคิด “ก็จริงเนอะ วันๆ อยู่แต่ในบ้านไม่ได้ไปไหนเลย ออกไปเดินข้างนอกก็ดีเหมือนกัน”“งั้นพวกเราไปดูหนังกันเถอะ! ไปด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ!”เย่ฮวาเลิกคิ้ว การดูหนังปกติแล้วเป็นกิจกรรมของคู่รักโดยทั่วไป ดังนั้นเขาจึงไม่ค่อยได้ไปดูหนังเท่าไหร่นัก ครั้งล่าสุดที่เขาไปก็คือไปกับกวาจื่อ เขาจำได้ว่าหมอนั่นเอาแต่นั่งกินป็อบคอร์นเสียงดังติดต่อกันถึงสองชั่วโมง แถมยังตดเหม็นหึ่งไปทั่วโรงหนัง เหตุการณ์นั้นจึงทำให้เขาเริ่มออกห่างจากโรงหนังจนถึงตอนนี้ผ่านไปครู่หนึ่ง มู่จื่อหานก็เดินกลับเข้ามาพร้อมกับสีหน้าเคร่งขรึม เธอนั่งลงและพูดว่า “เย่ฮวา พ่อฉันบอกว่าจะติดต่อนักพรตที่หลุดพ้นจากทางโลกคนนั้นเพื่อช่วยเหลือนาย เผื่อว่าเขาอาจจะช่วยแก้ไขเรื่องนี้ให้นายได้”เย่ฮวาได้ยินเธอพูดเช่นนั้นเขาก็กลับมาเคร่งเครียดอีกคร
