่งนี้เกเซเรลใช้หมัดคู่ซัดเข้าใส่ท่านโห่ว จากนั้นก็หรี่ตามองเย่ฮวาด้วยสายตาอาฆาตแค้น ตอนที่เย่ฮวาบัพตัวเองด้วยโล่เทพเสินฮวงและเสริมจิตวิญญาณเพื่อเข้าไปช่วยเหลือ จู่ๆ ร่างของเกเซเรลก็หายไปและปรากฏขึ้นอีกครั้งที่ด้านหลังของเย่ฮวาอีกฝ่ายยื่นมือซ้ายออกมาจากต้นคอของเย่ฮวา และใช้มือขวาปล่อยพลังปราณสีดำเข้าใส่กลางอกของเขาจากนั้นก็พูดด้วยเสียงแหบพร่าว่า “ปล่อยข้าออกไปไม่เช่นนั้นข้าจะฆ่าเจ้าเด็กคนนี้!”จิ้งหย่าและหานหลินหยุดชะงัก เธอค่อยๆ ลดระดับความสูงลงมา เธอมองมาที่เย่ฮวาด้วยความเป็นกังวล จากนั้นจิ้งหย่าก็พูดขึ้นว่า “ปล่อยเขา! ครั้งนี้ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า!”เกเซเรลยิ้มด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “ข้าไม่เชื่อคำพูดของเจ้า ข้าจะพาเจ้าเด็กคนนี้ไปที่ขุมนรกพร้อมกับข้า หากข้าสามารถออกไปจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัยข้าจึงจะยอมปล่อยมันไป”“อ้าวๆๆ~ พูดออกมาแบบนี้ไม่รู้กระดากปากหรืออย่างไรกัน?”ท่านโห่วมองหน้าเกเซเรลด้วยความดูถูก “ท่านโห่วอย่างข้ามีชีวิตอยู่มาหลายแสนปี ข้าไม่เคยถูกผู้ใดข่มขู่มาก่อน ก่อนหน้านี้เป็นอย่างไร หลังจากนี้ก็จะเป็นเช่นนั้นไม่เสื่อมคลาย!”“เจ้ากำลังจะบอกว่าเจ้าไม่สนใจว่าเด็กคนนี้จะเป็นตายร้ายดีอย่างไรงั้นหรือ?” เกเซเรลเปล่งเสียงคำรามพร้อมกับใช้มือบีบแขนเย่ฮวาจนแน่น“เจ้าเด็กนั่น? ศิษย์ของเทพพยากรณ์? เกี่ยวอะไรกับข้ามิทราบ?”ท่านโหวอ้าปากจนเผยให้เห็นเขี้ยวที่แหลมคม จากนั้นเขาก็พ่นไฟบอลเข้าใส่เย่ฮวาและ
