าไม่สามารถได้ยินสิ่งที่อยู่รอบตัวได้ชั่วขณะ สวรรค์และโลกราวกับถูกเปลี่ยนให้ขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นความกว้างใหญ่ไพศาล และในเวลาเดียวกันก็รู้สึกว่ามีขนาดเล็กเท่ากับตารางนิ้วหลังจากผ่านไปครึ่งนาที ตอนที่การมองเห็นและการได้ยินกลับคืนมาอีกครั้ง ภูเขาและป่าในระยะไกลก็มลายหายไป เหลือทิ้งไว้แค่ซากปรักหักพังที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกควันปีศาจทั้งแปดห้อมล้อมเป็นทรงกลม อีกด้านจิ้งหย่าได้ดึงมือเย่ฮวา “ไปกันเถอะ”“อืม…”หลังจากนั้นพวกเขาทั้งสองก็เดินไปข้างๆ ปีศาจทั้งแปด ตอนที่พวกเขาแหวกทางให้ จิ้งหย่าและเย่ฮวาก็มายืนอยู่บริเวณจุดที่เป็นช่องว่าง ร่างของเกเซเรลทรุดตัวอยู่บนพื้นด้วยท่าทางอ่อนกำลัง มันพยายามที่จะลุกขึ้นสู้ทว่ากลับไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงที่จะลุกขึ้นยืนจิ้งหย่ายกดาบตกสวรรค์ขึ้นมาพร้อมกับกล่าวด้วยความเย็นชา “เงาระเบิดวายุ เกเซเรล ในฐานะที่เจ้าเป็นจักรพรรดิอันเดดอันดับสาม นับตั้งแต่ช่วงเจ็ดหมื่นปีก่อนพวกเจ้าก็เริ่มไล่สังหารสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในแดนสวรรค์และแผ่นดินใหญ่มาโดยตลอด ในวันนี้ข้าขอเป็นตัวแทนของเหล่าวิญญาณวีรชนที่เสียชีวิตในสงคราม เพื่อล้างแค้นให้กับพวกเขาเหล่านั้น!”พูดจบจิ้งหย่าก็ง้างดาบในมือเพื่อฆ่าเกเซเรล!“ช้าก่อน!”เย่ฮวารีบห้ามเธอ จิ้งหย่าหยุดชะงักไปชั่วขณะ แม้แต่เกเซเรลก็มองมาที่เขาอย่างมีหวังราวกับมองเห็นฟางเส้นสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่ เย่ฮวาดึงดาบเปลวเพลิงแห่งสงครามออกมาจากนั้นก็พูดด้วย
