้าการต่อสู้ตึงเครียดเกินกว่าจะรับมือเธอก็บอกฉันสิ”มู่จื่อหานส่ายหน้าเบาๆ “นายเองก็รู้ดีว่าการต่อสู้ของผู้เล่นหลักกิลด์หานเยว่เหมิงเป็นยังไง ไม่ใช่เรื่องยากที่จะต้านการโจมตีของมอนสเตอร์เหล่านี้ อีกอย่างผู้เล่นกิลด์พันธมิตรทั้งสี่ก็อยู่ที่นี่ ความสามารถของผู้เล่นกิลด์ฝานหัวก็ถือว่าไม่เลวเลย ไหนจะผู้เล่นกิลด์อื่นๆ ที่อยู่แถวนี้อีกเรื่องนี้นายไม่ต้องเป็นกังวลหรอก”เย่ฮวายิ้ม จากนั้นก็หันไปมองผู้เล่นหลักในกิลด์หานเยว่เหมิงที่ยืนห่างออกไปเพื่อยืนยันคำตอบของมู่จื่อหานอันที่จริงเย่ฮวาก็แอบรู้สึกลำเอียงอยู่เหมือนกัน เพราะกับกลุ่มผู้เล่นกิลด์หลักของหานเยว่เหมิง เขายินดีที่จะใช้เวลาอยู่กับพวกเขามากกว่าที่จะอยู่กับกลุ่มผู้เล่นหน่วยย่อย นอกจากนี้ยังพูดคุยภายในช่องสนทนากิลด์กับพวกเขาตลอดทั้งวัน สำหรับผู้เล่นกิลด์หลักภายในกิลด์หานเยว่เหมิงอาจจะเรียกเขาว่าหัวหน้ากิลด์ แต่แท้จริงแล้วเขาเปรียบเสมือนพี่น้องของทุกคนที่พาคนอื่นๆ ไปเผชิญหน้ากับโลกกว้างในเกมเย่ฮวาไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นใหญ่ และเขาก็ไม่เคยสั่งให้คนอื่นๆ ทำทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวของเขา สิ่งที่เขาทำคือการตอบแทนทุกคนด้วยผลตอบแทนที่ดีหลังจากความพยายาม ยกตัวอย่างให้เห็นภาพได้จากการเรียกคนในกิลด์ไปช่วยเหลือในเหมืองก็อบลินทุกคนหันมายิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น พี่หน่ายเองก็พูดพึมพำอะไรบางอย่าง ซึ่งคาดว่าเธอคงกำลังบ่นเขาเพราะเห็นว่าเขาไม่ส
