่าเธอไม่ค่อยชอบกลิ่นอายความชั่วร้ายที่อยู่บนใบมีดแปดดินแดนสินะ”มู่จื่อหานรับดาบจูเซียนไป เธอใช้ปลายนิ้วเรียวยาวจับลงบนด้ามจับของดาบ จากนั้นก็หันมายิ้มให้เขา “ขอบใจนะที่รัก~”เย่ฮวาก้มหน้าจุมพิตลงบนริมฝีปากบางของเธอจากนั้นก็ยื่นใบมีดแปดดินแดนให้เธอ “งั้นฝากเธอเอาไปให้คนในกิลด์แล้วกันนะ ฉันขอตัวก่อน ตอนนี้มอนสเตอร์ระลอกใหม่น่าจะกำลังจะมาถึงแล้ว”มู่จื่อหานยิ้ม จู่ๆ เสียงของพี่หน่ายก็ดังขึ้นจากข้างๆ“เย่เย่น้อยรีบมาเมืองชิงสุ่ยเร็วเข้าเถอะ กิลด์หลักซื่อบื่อพวกนี้ฉันดูแลไม่ไหวหรอก~”เย่ฮวากลอกตามองบนใส่เธอ “เป็นเพราะเธอเรื่องเยอะต่างหากล่ะ หลังจากสิ้นสุดภารกิจนี้ฉันจะพาเธอไปเก็บเลเวลนะ”“พูดจริงเหรอ?” พี่หน่ายพูดด้วยน้าเสียงตื่นเต้น“งั้นฝากเมืองชิงสุ่ยด้วยนะ~”พี่หน่ายยืดอกและยกมือขึ้นตบหน้าอกตัวเองจนเด้งดึ๋งเป็นจังหวะ “ไม่ต้องห่วง มีฉันอยู่ทั้งคน เมืองชิงสุ่ยปลอดภัยแน่นอน”เย่ฮวาโบกมือลามู่จื่อหานจากนั้นก็กลับเมืองลั่วเซียวทันที……ตอนนี้ผู้เล่นเมืองลั่วเซียวลดจำนวนลงอย่างมากหลังจากเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์อย่างปีศาจชั่วร้ายทำให้ผู้เล่นจำนวนมากขาดความเชื่อมั่นที่จะสู้ต่อไป รวมถึงตอนนี้เวลาก็ดึกมากแล้วด้วยตอนนี้มอนสเตอร์ระลอกที่เก้ายังมาไม่ถึง ดังนั้นเย่ฮวาจึงรีบใช้เวลานี้ออกไปหาของกิน เขาเกรงว่าถ้าหากตนไม่อยู่แนวป้องกันของเมืองลั่วเซียวอาจจะเกิดปัญหา เพราะตอนนี้แนวป้องกันของกิลด์หานเยว่เหมิงคือกำล
