เท้ามาด้านหน้า “ท่านต้าซือจื่อผู้ยิ่งใหญ่เดินทางกลับไปก่อนนะขอรับ ข้าจะไปเรียกเหล่าทหารและตามไปที่นั่นทันทีที่รวบรวมกำลังคนพร้อมแล้ว”เย่ฮวาพยักหน้าและไม่คิดจะเสียเวลาอยู่ที่นี่ต่อไป เขาเปิดใช้วาร์ปและเดินทางกลับมาที่เมืองลั่วเซียวทันที ตอนที่มาถึงก็พบว่าทุกคนกำลังต้านการโจมตีของนักดาบปีศาจด้วยความอ่อนล้า แม้แต่กระสุนจากปืนใหญ่วิญญาณเทพก็ไม่ได้ถูกยิงออกมาเหมือนกับทุกๆ ครั้งหินเวทย์หนึ่งก้อนสามารถยิงได้ทั้งหมดหนึ่งร้อยนัด ซึ่งวันนี้ทั้งวันก็น่าจะใช้หมดไปแล้วหนึ่งก้อน หลังจากนี้ยังเหลือกองทัพอันเดดอีกสองระลอกซึ่งคงเป็นกองทัพที่รับมือได้ยากมากยิ่งขึ้น NPC ก็คงไม่อยากจะเสียหินเวทย์จนหมดก่อนที่ภารกิจนี้จะสิ้นสุดลงทันทีที่เย่ฮวากลับมาถึงแนวป้องกัน กวาจื่อก็รีบเดินมาหาเขา “เป็นไงบ้าง? มีกำลังเสริมมาช่วยเราที่นี่ไหม?”เย่ฮวายิ้ม “มีกำลังเสริมมาช่วยเราแล้ว แต่กำลังเดินทางมาที่นี่ อีกไม่นานก็น่าจะถึงแล้วล่ะ”“นายจัดการธุระได้ยอดเยี่ยมมาก” กวาจื่อยกนิ้วโป้งชื่นชมเขาเย่ฮวากลอกตามองบน “คนขี้ประจบแบบนี้ ฉันขอไม่สุงสิงด้วยดีกว่า”พูดจบเขาก็กราชับดาบและเดินไปที่ด้านหน้าแนวป้องกันทันที จากนั้นก็เรียกเม่ยเอ๋อร์ออกมาร่วมต่อสู้ด้วยผู้เล่นขาจรที่ยืนอยู่บริเวณแนวป้องกันก่อนหน้านี้เริ่มทยอยย้ายไปด้านหลังกันหมดแล้ว อีกทั้งยังทำท่าทางราวกับว่าเรื่องนี้ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาระบบยังคงส่งนักดาบปีศาจอ
