ั้นแต่เย่ฮวารู้ดีว่าไอเท็มชุดบนตัวของผู้เล่นกิลด์อายฮว่าเป็นไอเท็มระดับเซียนขึ้นไป และมีความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะมีไอเท็มระดับโบราณกาลอยู่ในมือ ดังนั้นค่าสเตตัสของพวกเขาจึงสูงลิ่วและกลายเป็นผู้เล่นแนวหน้าได้เกือบทั้งหมดยาวอี้ก้าวเท้าเดินมาหยุดอยู่ข้างๆ เขา จากนั้นก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “บอสระดับเซียนปฐพีเลยนะ ทำไมล่ะ…นายไม่สนใจบอสระดับนี้เหรอ?”เย่ฮวายิ้ม “ใช่ที่ไหนกันล่ะ ฉันตั้งหน้าตั้งตารอบอสตัวหลังมากกว่า”“แหม ดูเหมือนว่าอีกเดี๋ยวนายคงกลายเป็นศัตรูกับฉันแล้วสินะ” ยาวอี้มองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความท้าทายเขายักไหล่ “ถึงเวลานั้นน้องยาวอี้ก็ช่วยออมมือหน่อยนะ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะที่ผู้เล่นนักดาบกระจอกๆ คนหนึ่งจะเผชิญหน้าอยู่บนโลกใบนี้~”“ชิ~”ยาวอี้กลอกตามองบน “นายเนี่ยนะกระจอก? เมื่อสองวันก่อนใครกันที่เข้าไปตัดต้นไม้ใหญ่สูงร้อยจั่งที่แม่น้าน้าแข็งเหมันต์เพื่อนำไปสร้างสะพานไม้ แถมยังกอดแฟนข้ามสะพานนั้นไปอีก?”“ตายแล้ว…เธอรู้ได้ไงเนี่ย!”“นายคิดว่าดินแดนแห่งความตายมีแค่พวกนายที่ไปได้เหรอ? ฉันเห็นฉากที่นายทำเรื่องน่าอายเหล่านั้นแล้วล่ะ~”ยาวอี้ยิ้มด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายเย่ฮวาหน้าแดง เขารีบขยับเข้าไปใกล้และกระซิบ“แถวนี้มีคนเยอะแยะไปหมด เธอช่วยไว้หน้าหัวหน้าอย่างฉันหน่อยไม่ได้เหรอ”ยาวอี้ยกหมัดเล็กๆ ขึ้นมาทุบบ่าของเขา “เมืองเทพพันธะเจอแรงกดดันสูงมาก หลังจากจัดการกับบอสตัวนี้เสร็จฉันต้องไปเสริมกำล
