ซ่างกู่เซียงเจียวเปล่งเสียงร้องออกมา วินาทีต่อมาร่างของเขาก็ถูกปกคลุมด้วยแสงสีทองอร่ามก่อนจะทรุดลงไปกองอยู่ที่พื้นอย่างช้าๆ“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?”โม่ซางยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ หลังจากผ่านไปหลายวินาทีเขาก็มือดูฝ่ามือหยาบกระด้างของตัวเอง “คงไม่ใช่เพราะฉันเป็นวีรบุรุษโบราณกลับชาติมาเกิด จากนั้นก็ปลุกพลังเทพของตัวเองออกมาสังหารซ่างกู่เซียงเจียวได้หรอกใช่ไหม!”กวาจื่อยกมือตบเข้าที่ท้ายทอยโม่ซาง “เพ้อเจ้อ ไม่คิดหน่อยเหรอว่าในเกมนี้ใครที่มีทักษะแสงสีทองแบบนี้ ที่หมอนั่นตายก็เพราะถูกแสงสว่างสีทองและแสงอสนีบาตฆ่าตายต่างหากล่ะ”โม่ซางยกมือตบหน้าผากตัวเอง และหันมาหาเขา“ฝีมือพี่ใหญ่เหรอ?”เย่ฮวายักไหล่จากนั้นก็เดินเข้ามาหาพวกเขาด้วยความมั่นใจ ระหว่างนั้นพวกเขาก็ต้านการโจมตีของผู้เล่นกิลด์หยินห่ายฝูเฉิงไปพลาง รอเย่ฮวาไปพลางตอนที่เขามาถึงแนวป้องกันที่อยู่ด้านหน้า เขาก็สั่งให้ผู้เล่นกิลด์หานเยว่เหมิงถอยออกไปหนึ่งก้าวจนเกิดเป็นช่องโหว่บริเวณแนวป้องกัน จากนั้นเขาก็เปิดใช้สกิลปลดปล่อยพลังขั้นเทพเพื่อสร้างแสงสว่างสีทองขึ้นรอบๆทุกคนต่างจ้องมองมาที่เขา ขณะที่เขากล่าวด้วยเสียงทุ้มต่าว่า “หลังจากกิจกรรมในครั้งนี้ก็จะเป็นช่วงเวลาของการทำสงครามกลางเมืองแล้ว ถึงเวลานั้นพวกเราต้องร่วมมือกันเพื่อสังหารศัตรู ฉันไม่อยากให้มีใครต้องมาตายอยู่ที่นี่ ถ้าหากพวกนายยอมถอยออกไป ฉันจะไม่ทำให้พวกนายต้องบาดเจ็บแม้แต่คนเดียว”ใ
