่ฮวาก็รีบเดินทางกลับไปที่แดนสวรรค์เป็นแห่งแรกภายในห้องโถง ณ แดนสวรรค์ ทันทีที่หานหลินเห็นเขามาถึงที่นี่ เธอก็รีบสาวเท้ามาด้านหน้าด้วยความดีใจ“ในที่สุดเจ้าก็กลับมา ฝ่าบาทจิ้งหย่าฝากให้ข้าบอกเจ้าว่าหากมาถึงแล้วรีบไปเจอนางที่สวนด้านหลังตอนนี้เลย”เย่ฮวาพยักหน้าตอบกลับไปเบาๆ จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในสวนที่อยู่ด้านหลัง ภายในสวนแห่งนี้งดงามราวกับสรวงสวรรค์ บ่อซีหลิงปกคลุมด้วยพลังปราณสีขาวหนาแน่นที่กระจายไปรอบๆหลังจากเดินไปด้านหน้าก็พบว่าจิ้งหย่ากำลังนั่งอยู่ในบ่อซีหลิง ข้างๆ บ่อน้ามีชุดสีขาวและเกราะเบาของเธอวางอยู่ เขาเห็นบ่าสีขาวนวลของเธอที่เผยให้เห็นท่ามกลางพลังปราณสีขาว เนินอกที่เผยให้เห็นยอดปทุมถันแบบเลือนรางทำให้เย่ฮวาหน้าแดงอย่างห้ามไม่อยู่ให้ตายเถอะ…ไม่ต้องละเอียดถึงขั้นนี้ก็ได้มั้ง!จิ้งหย่าเห็นเขาเดินทางมาถึง เธอก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นและหันมามองเขา “พี่ชาย…ท่านไม่ได้รับบาดเจ็บใช่หรือไม่?”เย่ฮวายักไหล่และเบือนหน้าไปทางอื่น “ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นอะไรเลย”“อื้ม…”เธอขานรับกลับมา จากนั้นก็พูดต่อไปว่า “เดิมทีข้าคิดว่าท่านจะได้รับบาดเจ็บ จึงเรียกให้ท่านมาที่นี่เพื่อแช่บ่อซีหลิงรักษาอาการบาดเจ็บด้วยกัน”“พรวด!”เย่ฮวาเลือดกำเดาแทบพุ่ง ในเวลาเดียวกันสมองของเขาก็นึกถึงภาพของจิ้งหย่าที่กำลังแช่อยู่ในบ่อน้าแห่งนี้เขารู้สึกจั๊กจี้จนต้องรีบยกแขนขึ้นมาปาดจมูกตัวเอง และเขาก็พบว่ามีเลือดกำเดาไหลออกมาจริงๆ!“
