ี่เจี้ยนและสกิลคมดาบตัดสินถูกส่งออกไปอย่างพร้อมเพรียงกัน แสงสว่างจากปลายดาบมายาสามเล่มพุ่งทะยานอยู่กลางอากาศ และลอยไปยังจุดที่ดาร์คยืนอยู่!ดาร์คหลบสกิลคมดาบตัดสินได้อย่างว่องไว แต่เนื่องจากยังมีสกิลดาบยวี่เจี้ยนอีกสองเล่มที่ถูกส่งตามออกไปติดๆ ปลายดาบที่แหลมคมจึงปักเข้ากลางอกของมัน“3,573”“2,691”เย่ฮวากำหมัดแน่น ให้ตายเถอะ…ค่าสเตตัสของมันสูงขนาดนี้ ยังไงเขาก็ไม่สามารถที่จะสู้กับจักรพรรดิปีศาจได้สู้กันต่อไปแบบนี้จะไปทำอะไรมันได้?“ฮ่าๆๆ…”ดาร์คแผดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง อีกฝ่ายมองเขาและพูดด้วยน้าเสียงยี้ยวน “เจ้าคือศิษย์ของหานหลินเทพยากรณ์สินะ? ความแข็งแกร่งเล็กน้อยดั่งมดตัวเล็กๆ เช่นนี้ กลับกล้าบุกรุกเข้ามาในขุมนรกแห่งนี้อย่างนั้นหรือ?”เย่ฮวาก้มหน้ามองจิ้งหย่า “เธอหนีออกไปก่อน ที่นี่ฉันจะจัดการเอง!”“สายเกินไปแล้ว…”ดาบในมือจิ้งหย่าเกิดแสงสว่างวาบขึ้น แรงกดดันที่ส่งออกมาจากร่างกายของเธอเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว “ข้าได้รับบาดเจ็บจากการถูกลอบโจมตี คงหนีไปไม่ได้ ตอนนี้คงมีแค่ทางเดียวที่จะทำให้มีโอกาสมีชีวิตรอดกลับไป…สู้กับมันจนกว่าจะชนะ”ดาร์คยกมือซ้ายขึ้น ฝ่ามือของมันเกิดพลังปราณสีดำหนาแน่นควบแน่นอยู่ในนั้น “เผ่าเทพที่ได้รับบาดเจ็บกับเศษสวะธรรมดาคนหนึ่งคิดจะหนีออกไปจากเงื้อมมือของข้า ช่างน่าขันสิ้นดี วันนี้ข้าจะทำให้พวกเจ้าต้องเสียใจไปตลอดชีวิต!”“เคล้ง!”ดาบในมือจิ้งหย่าประกายแสงที่น่าสะพ
