กลิ่นหอมของโอสถฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งลานกว้าง เม่ยเอ๋อร์ยังคงนอนเลียกรงเล็บของตัวเองด้วยท่าทางผ่อนคล้าย ดวงตาสีมรกตคู่นั้นยังคงจ้องมองมาที่เย่ฮวาไม่วางตา“อื้ม~”เย่ฮวายืดแขนบิดขี้เกียจ ตอนนี้สมุนไพรอายุยืนที่ได้รับจากชางห่ายเกอถูกเปลี่ยนเป็นโอสถล้าค่าแล้ว เขารู้สึกพึงพอใจกับผลงานของตัวเองเป็นอย่างมาก โอสถอายุยืนยี่สิบชุดในกระเป๋าของเขาคือค่าเหนื่อย และเป็นแหล่งผลิตความร่ารวยให้เขาเขาติดต่อโม่อี้หลงส่าวเพื่อแลกโอสถอายุยืนกับเหรียญทองจำนวนหนึ่ง หลังจากแลกเปลี่ยนแล้วเย่ฮวาก็นำเงินไปแลกเป็นเงินหยวนเพื่อฝากเข้าไปในธนาคาร ตอนนี้เหรียญในเกมทำเงินได้ไม่ดีเท่ากับเมื่อก่อนแล้ว ระหว่างที่โอสถชนิดใหม่ยังไม่ปรากฏขึ้น กำไรที่สามารถทำได้จากโอสถก็เริ่มน้อยลงเรื่อยๆ“พี่ใหญ่ เกิดเรื่องแล้ว!” โม่ซางส่งข้อความมาหาเขาด้วยท่าทางรีบร้อน สิ่งนี้ทำให้เย่ฮวาที่กำลังจะออกจากระบบเพื่อไปพักผ่อนเกิดความตื่นตระหนกขึ้น“เกิดอะไรขึ้น?”โม่ซางส่งรูปมาให้เขาสองสามรูป “นี่เป็นภาพของสันเขาชี่เฟิง ก่อนหน้านี้เป็นแนวกั้นพรมแดนระหว่างเซิร์ฟเวอร์จีนและเซิร์ฟเวอร์ยุโรป เป็นทางแยกของเมืองรุ่งอรุณและเมืองเลี่ยเยี่ยน จุดนี้ตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างทั้งสองเมืองจึงไม่ได้เป็นของเซิร์ฟเวอร์ใดเซิร์ฟเวอร์หนึ่ง”“พูดต่อเลย” เย่ฮวาพูดด้วยเสียงเคร่งขรึม“เช้าวันนี้กลุ่มของพวกเราเจอแร่ชนิดหนึ่งที่นี่ มันคือแร่ระดับสิบที่หาได้ยากมาก ฉันติดต่อผู้เ
