ณ ห้องโถงใหญ่แห่งเผ่าเทพ จิ้งหย่าและหานหลินจ้องมองหินเวทย์จำนวนมหาศาลที่กองอยู่ตรงหน้าอยู่นาน ไม่มีใครเปล่งเสียงพูดอะไรออกมา“พี่ชาย ท่านได้หินเวทย์เหล่านี้มาจากที่ใด?” หลังจากอึ้งไปพักใหญ่ จิ้งหย่าก็ถามเขาด้วยความงุนงงเย่ฮวายักไหล่ “เมื่อกี๊ผมกับเพื่อนเดินทางไปทำลายถิ่นที่อยู่อาศัยของอันเดดแห่งหนึ่ง ใต้ดินของที่นั่นมีหินเวทย์ฝังอยู่ ถึงจะไม่รู้ว่ามันมีประโยชน์อะไร แต่ผมรู้ว่าพลังงานที่ซ่อนอยู่ด้านในหินเวทย์คงไม่ได้มีแค่อันเดดที่สามารถใช้งานได้ เผ่ามนุษย์ก็น่าจะใช้งานได้เช่นกัน ดังนั้นฉันจึงนำมันกลับมาที่นี่เพื่อถามดูว่ามีประโยชน์สำหรับเผ่าเทพหรือเปล่า ถ้าหากไม่มีประโยชน์ผมก็จะเก็บไว้เอง”จิ้งหย่ารีบพูด “มีประโยชน์มาก!”หานหลินที่ยืนอยู่ข้างๆ พยักหน้า “หินเวทย์เป็นพลังงานพิเศษที่ถือกำเนิดในยุคโบราณ ในหินเวทย์เหล่านี้มีพลังมวลใหญ่ซ่อนอยู่ มีเพียงสถานที่ที่มีพลังวิญญาณซ่อนอยู่เท่านั้นที่จะผลิตแร่เวทย์เหล่านี้ได้ แร่เวทย์หนึ่งชิ้นสามารถผลิตหินเวทย์ได้สูงสุดสิบชิ้น นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าเห็นหินจำนวนมากขนาดนี้”เย่ฮวากระตุกยิ้ม “ในเมื่อมันมีประโยชน์สำหรับพวกท่าน ผมจะทิ้งหินเหล่านี้ไว้ที่นี่นะครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อน”“ลาก่อนพี่ชาย…”จิ้งหย่าโบกมือร่าลาเขา หลังจากที่เขาหมุนตัวเดินออกจากแดนเทพไป เสียงของจิ้งหย่าก็ดังขึ้น “สั่งให้ช่างฝีมือผลิตปืนใหญ่วิญญาณเทพ!”……“เย่ฮวา ฉันมีข่าวดีจะมาบอก
