มู่จื่อหานปรับมุมมองการมองเห็น หมวกสีเขียวใบนี้ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็เหมือนกับหมวกอภัยโทษ เธอยกหมัดขึ้นมา “ต้องให้ฉันอัดนายสักหมัดใช่ไหมนายถึงจะหยุด!”เย่ฮวายิ้มและก้าวเท้าเข้าไปกอดเธอไว้ “งั้นเธอก็ต่อยฉันเถอะ เพราะสุดท้ายแล้วคนที่เจ็บปวดหัวใจที่สุดก็คือเธออยู่ดี”“แหวะ! หน้าไม่อาย!”“ถ้างั้นฉันไม่อายล่ะนะ!”“นายทำอะไรเนี่ย…อย่านะ…”……หลังจากก้มเก็บเหรียญทองที่หล่นอยู่บนพื้นเขาก็พบว่ามีการ์ดสร้างกิลด์ดรอปลงมาหนึ่งใบ ดูเหมือนว่ากิลด์หานเยว่เหมิงจะมีกิลด์ย่อยเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งกลุ่มแล้วสินะมู่จื่อหานยังคงยืนหน้าแดงอยู่ในอ้อมกอดของเขาหมวกของเธอถูกตั้งค่าและเปลี่ยนให้กลายเป็นแบบโปร่งแสงแล้วเย่ฮวายิ้ม “ตั้งแต่มายังไม่เห็นหินเวทย์เลย ดูเหมือนว่ามันคงจะอยู่ข้างล่าง ข้างล่างอาจจะมีห้องใต้ดิน พวกเราลงไปดูกันเถอะ”มู่จื่อหานเปล่งเสียงออกมาเบาๆ เพื่อตอบรับเขา เย่ฮวาจึงเดินจูงมือเล็กๆ ของเธอออกเดินทางต่อ หลังจากเดินมาสุดทางก็พบว่ามีบันไดหินที่เชื่อมลงไปด้านล่างปรากฎอยู่ หลังจากเดินลงมาด้านล่าง จู่ๆ พวกเขาทั้งสองก็หยุดเดินและอ้าปากกว้างด้วยความตกตะลึงด้านหน้าของพวกเขามีห้องลับซึ่งมีพื้นที่ค่อนข้างกว้างขวาง บนพื้นของห้องลับแห่งนี้เต็มไปด้วยหินเวทย์จำนวนมากฝังอยู่บนพื้น เจ๋งดีหนิ! สามารถเอาหินเวทย์มาฝังลงบนพื้นได้แบบนี้ ช่างมีความสามารถจริงๆ!มู่จื่อหานมองหินเวทย์ที่ส่องแสงเป็นประกายสีเขียวตรงหน้า จู่ๆ เธอ
