“พี่ชายใหญ่ เมื่อครู่…ข้าขอโทษ…” อินถีก้มหน้าลงพร้อมกับกล่าวขอโทษเขามองเด็กสาวอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับตัวเองที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องขอโทษหรอก ถ้าเป็นฉัน ฉันก็จะทำเหมือนกับที่เธอทำนั่นแหละ”อินถีเม้มริมฝีปกแน่นราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา “พี่ชายใหญ่ หลังจากนี้ถ้าหากมีอันตรายเกิดขึ้น ท่านให้ข้าจัดการเถอะ ข้ามีสายเลือดของเผ่าเอลฟ์อยู่ในตัว พวกเขาไม่กล้าทำร้ายข้าหรอก!”เย่ฮวายิ้มด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน ทุกครั้งที่เขาได้รับความเอาใจใส่จาก NPC เขามักจะรู้สึกแปลกๆ แต่ภายในใจกลับรู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่อย่างน้อยๆ เขาก็ยังอยู่ในสายตาของ NPC และเป็นคนที่พวกเธอยินดีที่จะดูแลเขาด้วยความเต็มใจเย่ฮวาโบกมือปฏิเสธและพูดด้วยเสียงนุ่มนวล “ไม่ต้องหรอก บนแผ่นดินใหญ่แห่งนี้ฉันเดินทางไปหลายที่แล้วแถมยังเคยเจอกับอันตรายมานับครั้งไม่ถ้วน ถ้าฉันไม่มีความสามารถมากพอฉันคงไม่มายืนอยู่ที่นี่หรอก เธอไม่ต้องเป็นห่วงความปลอดภัยของฉัน ขอแค่เธอเชื่อใจฉันก็พอแล้ว”เธอสบตาเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “ข้าเชื่อท่าน”……ทางทิศใต้ของภูเขาวิญญาณล่องมีภูเขาคล้ายกับภูเขาชิงซานตั้งอยู่ อีกทั้งยังเนืองแน่นไปด้วยใบไม้สีแดงประหนึ่งเปลวเพลิง ดังนั้นด้านบนสันเขาจึงมีอุณหภูมิที่ร้อนระอุกว่าจุดอื่นๆพวกเขาเดินเข้าไปด้านในป่า ยิ่งลึกเท่าไหร่อุณหภูมิก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น ผ่านไปได้ไม่นานอุณหภูมิความร้อ
