ดขึ้นมาในใจราวกับมีบางสิ่งที่กำลังนำทางเขาไปที่ใดสักแห่งที่แท้มันก็คือพลังจากน้าแร่ที่อยู่ภายในค่ายกลหลิงเสวียนสี่ทิศนี่เอง เมื่อเป็นเช่นนี้เขาและอินถีก็รีบเดินขึ้นไปด้านบนสันเขาทันทีพวกเขาเดินเข้าไปด้านในป่าลึกซึ่งอยู่ใกล้ๆ กับยอดเขา ภายในนี้มีหินขนาดใหญ่วางอยู่ตรงกลางซึ่งเป็นหินที่นำพวกเขาให้เดินทางมาที่นี่เย่ฮวาก้าวเท้าไปด้านหน้า จากนั้นก็ใช้ฝ่ามือวางลงบนหินก้อนนั้น วินาทีต่อมาเสียง ‘กึกๆ’ ดังขึ้น พื้นดินที่พวกเขายืนอยู่เกิดแรงสั่นสะเทือน หินค่อยๆ ยกระดับขึ้นช้าๆอีกทั้งยังมีบันไดหินปรากฏขึ้นด้านใต้ของหินก้อนนั้นด้วย“ไปกันเถอะ”พูดจบเขาก็เดินลงบันใดไปอย่างไม่รีรอ กำแพงสองข้างทางของบันไดที่เดินลงมามีแร่กำลังส่องแสงสว่างเลือนรางอยู่บนนั้น ด้านในสุดของทางเดินมีวาร์ปขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น ดูเหมือนว่าที่นี่คงเป็นทางเข้าของเผ่าเอลฟ์สินะ“นี่คือวาร์ปเผ่าเอลฟ์ของพวกเรา ดูเหมือนว่าพวกเราจะมาถูกที่แล้วนะเจ้าคะ” อินถีพูดท่าทางโล่งใจเย่ฮวายิ้มก่อนจะดึงมือเธอเดินเข้าไปด้านในวาร์ปตอนที่พวกเขาเดินเข้ามาด้านในวาร์ปพร้อมกัน แสงสว่างที่อยู่รอบๆ ก็สว่างวาบขึ้น วงเวทย์เริ่มหมุนจนภาพตรงหน้าแกว่งไปมา วินาทีต่อมาพวกเขาทั้งสองก็ปรากฏขึ้นบนแท่นบูชาเอลฟ์สองตัวที่กำลังยืนถือดาบสั้นจ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสองคนด้วยความระมัดระวัง พลันเอ่ยถามขึ้นว่า“พวกเจ้าเป็นใคร? มาที่นี่มีธุระอะไร?”ตอนที่เย่ฮวากำลังจะอ้าปากพูด อินถ
