ร่งตอนนี้เขาเพิ่งจะรู้ว่าตัวเองคิดผิดมหันต์อีกฝ่ายมองมาที่เขาด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยแรงสังหาร “เจ้าเป็นใครกันแน่? เจ้ามาที่เผ่าเอลฟ์ของข้ามีวัตถุประสงค์อะไร?”อินถีที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ถามด้วยความสงสัยเช่นกัน เขาจึงยิ้มออกมา “ครั้งนี้ผมเดินทางมาที่นี่เพื่อตามหาผู้แข็งแกร่งเผ่าเอลฟ์ ผมแค่ต้องการให้ช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆ เท่านั้น ไม่ได้มีวัตถุประสงค์ที่ไม่ดี”“ไม่มีทาง!”อีกฝ่ายพูดด้วยน้าเสียงเด็ดเดี่ยว “พลังที่เจ้ามียังต้องการความช่วยเหลืออะไรจากข้าอีก!”เย่ฮวาได้ยินเช่นนั้นก็แทบจะหลุดหัวเราะออกมา คนๆนี้ให้ความสำคัญกับตัวเองมากไปหน่อยหรือเปล่าเนี่ยพูดไปก็เสียเวลาโดยใช่เหตุ เขาค่อยๆ หลับตาลงพลังงานภายในร่างกายเริ่มเปิดใช้งาน พลังความร้อนไหลซึมไปทั่วทั้งร่างกายจากนั้นพลังเหล่านั้นก็ถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน เขาลืมตาขึ้นอีกครั้งก็พบว่าพื้นที่โล่งแจ้งของเผ่าเอลฟ์ได้ถูกปกคลุมด้วยแสงสีทองอร่ามแล้วเขากล่าวเสียงขรึม “ฉันต้องการผู้แข็งแกร่งที่แข็งแกร่งกว่านี้ ผู้แข็งแกร่งระดับดวงดาราหรือเทพศักดิ์สิทธิ์“ผะ…เผ่า…เผ่าเทพ…”ชื่อของจิ้งหย่าคงติดอยู่กลางลำคอของผู้อาวุโสเผ่าเอลฟ์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว แรงสังหารที่ซ่อนอยู่ในตาของเขาได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย แต่กลับมีความเคารพที่เข้ามาแทนที่เย่ฮวาจ้องมองอีกฝ่ายพลันเอ่ยถาม “ผมอยากถามท่านว่าตระกูลเผ่าเอลฟ์อยู่ที่ไหน? ท่านเองก็น่าจะรู้ว่าผมอยู่ในฐานะของเผ่าเทพ ดังนั้นคงไม่ส
