ได้ขนาดนี้ บนโลกใบนี้จะมีสิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้รวดเร็วเช่นนี้ได้อย่างไรกันเจ้าคะ” เธอพูดไปพลางหยุดคิดไปพลางเมื่อได้ยินเช่นนั้นเย่ฮวาจึงกล่าวออกไป “ความขยันเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ พรสวรรค์ก็เป็นสิ่งสำคัญเช่นกัน แต่ที่บอกว่าทำไมถึงพัฒนาข้ามขั้นได้ราวกับก้าวกระโดดแบบนี้ก็คงเป็นเพราะโชคช่วยนิดหน่อย”อินถีหยุดคิดครู่หนึ่ง เธอเงยหน้าและถามเขาต่อไปว่า“พี่ใหญ่ ดินแดนสวรรค์เป็นอย่างไรเจ้าคะ? ที่นั่นเป็นเผ่าเทพที่มีผู้แข็งแกร่งเยอะมากแน่ๆ เลยใช่ไหมเจ้าคะ? ผู้ที่สามารถพลิกเมฆสั่งฝนด้วยมือเดียว ผู้ที่มีความศักดิ์สิทธิ์และกลายเป็นที่เคารพบูชาของคนทั้งโลก”เย่ฮวาโบกมือปฏิเสธ “ไม่ถึงขนาดนั้นสักหน่อย แดนสวรรค์มีเผ่าเทพแค่หลักพันเท่านั้น ผู้ที่แข็งแกร่งอยู่ในระดับที่สูงกว่าระดับปฐพี พวกเขาสามารถเข้ากับเผ่ามนุษย์ได้เป็นอย่างดี แต่เป็นเพราะความรับผิดชอบของพวกเขาจึงทำให้ไม่สามารถแสดงอารมณ์ความรู้สึกออกมาได้เหมือนมนุษย์ทั่วไปก็เท่านั้น”“ข้าหวังว่าสักวันหนึ่งข้าจะแข็งแกร่งมากพอ ข้าจะไปแดนสวรรค์เพื่อเยี่ยมชมที่นั่นด้วยตัวข้าเอง…” เธอพูดด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง“เธอทำได้แน่”