ันรู้แค่ว่าการโจมตีของนายสูงมากเพราะเห็นตอนที่นายโจมตีออร์คเหวลึก แล้วการป้องกันของนายมีเท่าไหร่เหรอ? บอกหน่อยได้ป่ะ?”เย่ฮวายักไหล่และแชร์ค่าสเตตัสของตัวเองเข้าไปในทีมอย่างไม่ลังเล หลังจากยาวเนี่ยนเห็นค่าสเตตัสของเขาเธอก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ “โหดเกินไปหรือเปล่าเนี่ย! ค่าพลังชีวิต 2,700,000 พอยท์ เกือบจะเท่ากับบอสระดับสวรรค์อยู่แล้ว ไหนจะการป้องกันที่มีสูงถึง250,000 พอยท์นี่อีก นายโกงหรือเปล่าเนี่ย?”เย่ฮวาหมุนตัวกลับไปและพุ่งเข้าใส่ออร์คเหวลึกจำนวนนับสิบที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ปลายดาบของเขากวัดแกว่งไปมาอย่างไม่หยุด ระยะเวลาไม่ถึงสิบวินาทีในที่สุดการต่อสู้ก็สิ้นสุดลง ออร์คเหวลึกถอยหลังออกไปก่อนจะทิ้งตัวลงกับพื้น เหล่าก็อบลินต่างพากันหยุดขุดแร่และหันมามองเขาเป็นตาเดียว จนทำให้เขาเกิดอาการประหม่าขึ้นมาเย่ฮวาไอกระแอมและกล่าวเสียงขรึม “พวกนายเป็นอิสระแล้ว”ก็อบลินเหล่านั้นต่างพากันตกตะลึงไปครู่หนึ่ง วินาทีต่อมาพวกมันก็รีบโยนค้อนหินในมือและวิ่งกลับขึ้นไปด้านบนทันที เมื่อเห็นพวกมันหนีไปเย่ฮวาก็แอบยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มขมขื่น“เจ้ามนุษย์น่าสมเพช กล้าดีอย่างไรถึงได้มาปล่อยทาสของข้าเช่นนี้!”เสียงหยาบกระด้างดังขึ้นจากทางด้านหลัง จากนั้นพลังงานมวลใหญ่ก็เริ่มเข้ามาอัดแน่นอยู่ภายในเหวลึกแห่งนี้ เย่ฮวาค่อยๆ หมุนตัวกลับไปมองด้วยหัวใจที่เต้นตุบๆ คำสั่งกายาทองราชาศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในกระเป๋าเกิดแสงสว่าง
