หน้าของเธอ สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อยเมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของชิงฮว่าซางเขาก็รู้สึกใจเต้นตึกๆ ราวกับมีคลื่นน้ากระเพื่อมอยู่กลางใจท่ามกลางความนิ่งสงบที่อยู่ภายในใจทำให้เขารู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันทีรอยยิ้มของเธอมีเสน่ห์อย่างที่คิดไว้จริงๆ ในเวลาเดียวกันเขาก็แอบรู้สึกถึงความรู้สึกบางอย่างที่แตกต่างออกไป ทว่าเป็นความรู้สึกที่แม้แต่เขาก็ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้“ไปกันเถอะ”ชิงฮว่าซางพูดด้วยน้าเสียงแผ่วเบา จากนั้นเธอก็เดินนำพวกเขาเข้าไปด้านในถ้าเย่ฮวาแอบรู้สึกประหลาดใจอยู่เงียบๆ ชิงฮว่าซางในวันนี้แตกต่างจากชิงฮว่าซางผู้เงียบขรึมคนก่อนอย่างสิ้นเชิง หรือว่านิสัยของเธอจะเปลี่ยนไปจากเดิมแล้วจริงๆ? หรือเป็นเพราะเธอสนิทกับเขาแล้ว?สมองของเขาเต็มไปด้วยคำถามแต่กลับไม่กล้าเอ่ยถามออกไป เพราะพวกเขายังไม่ได้สนิทกันถึงขั้นที่สามารถพูดคุยกันได้ทุกเรื่องหลังจากเข้ามาด้านในถ้าหิน ด้านหน้าของพวกเขาก็ปรากฏทางเดินยาวเส้นหนึ่งขึ้น ทางเดินภายในนี้ค่อนข้างกว้างขวาง เพียงพอที่จะเดินเรียงหน้ากระดานห้าคนได้แบบสบายๆ ห่างออกไปไม่ไกลพบว่ามีก็อบลินซึ่งมีขนาดความสูงราวๆ 1 เมตรกำลังยืนอยู่ มันสวมใส่ด้วยเสื้อผ้าขาดวิ่นอีกทั้งยังมีค้อนหินที่ดูเหมือนซากหินอยู่ในมือยาวเนี่ยนชี้ไปที่ก็อบลิน “เข้าไปสิ ไปรับภารกิจได้เลย”เย่ฮวาพยักหน้าตอบกลับไปและเดินตรงเข้าไปหาก็อบลินที่ยืนอยู่ตรงหน้า ทันทีที่ก็อบลินเห็นเข
