้าไปด้านในเหมืองลึกทันที ระหว่างเดินเข้าไปด้านในยาวเนี่ยนก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “หัวหน้าเย่ ตอนนี้นายกลายเป็นคนสำคัญที่มีชื่อเสียงดังกระฉ่อนทั่วเซิร์ฟเวอร์จีนแล้วนะแม้แต่ระดับโลกก็คงไม่มีใครไม่รู้จักชื่อของนาย”เย่ฮวายักไหล่ “มันก็ไม่ขนาดนั้นหรอก อีกอย่างนี่ก็เป็นแค่เกมเท่านั้น ต่อให้แข็งแกร่งมากกว่านี้มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไร”“หืม?”ยาวเนี่ยนเม้มปาก “อย่าบอกนะว่านายไม่ได้หาเงินภายในเกมนี้เลยตั้งแต่เข้ามา ตอนนี้ไอเท็มระดับสวรรค์หนึ่งชิ้นสามารถขายได้ในราคาหลายพันหยวน ถ้าเป็นไอเท็มระดับเซียนก็น่าจะขายได้ในราคาที่สูงถึงหลักแสนนายเป็นถึงหัวหน้ากิลด์หานเยว่เหมิงคงไม่ปล่อยให้ตัวเองกินแกลบหรอกใช่ไหม?”เย่ฮวายิ้ม “คุณหนูพูดตรงเกินไปหรือเปล่าเนี่ย?”ยาวเนี่ยนบุ้ยปาก “พระเจ้า อย่าบอกนะว่านายกินแกลบจริงๆ!”เย่ฮวารีบโบกมือปฏิเสธ “เปล่าๆ ฉันก็ได้เงินมาจากในเกมเหมือนกัน ตอนนี้เอาไปเป็นเงินลงทุนเปิดร้านอาหารเล็กๆ แล้ว ส่วนเรื่องหลังจากนี้…ค่อยว่ากันอีกที…”“มีอนาคตเหมือนกันนะเนี่ย นายยังเรียนอยู่มหาลัยไม่ใช่เหรอ? ยังไม่จบก็เปิดร้านอาหารเป็นของตัวเองแล้วสมกับที่เป็นวีรบุรุษของพวกเราจริงๆ” ยาวเนี่ยนพูดชมจนเย่ฮวาหน้าแดงด้วยความเขินอายเล่นเกมมานานขนาดนี้แม้ว่าจะได้รับคำชมและการยอมรับจากคนจำนวนมาก แต่มันก็ยังไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเขินเท่ากับการถูกชมซึ่งๆ หน้าแบบนี้หลังจากผ่านไปไม่กี่นาทีด้านหน้าของพวกเขาก็ปรากฏ