งเย่ฮวาก็พูดต่อว่า “ที่ฉันมาที่นี่ก็เพราะอยากจะจัดการบางอย่าง ถ้าหากจัดการได้เมื่อไหร่ฉันจะไม่มาวุ่นวายกับพวกนายอีก”อิงาราชิดวงตาเป็นประกาย เขารีบถาม “พูดมาสิ…”“เมืองเทพพันธะเป็นดินแดนของพวกเราแล้ว ตอนนี้เมืองเทพพันธะถือเป็นดินแดนเพื่อนบ้านที่อยู่ติดกับเมืองหลักของเรา แต่คนของพวกนายยังไล่ฆ่าผู้เล่นจีนที่ออกมาเก็บเลเวลนอกเมืองเทพพันธะไม่หยุดหย่อน นายช่วยดูให้หน่อยได้ไหมล่ะว่าจะจัดการกับเรื่องนี้ได้หรือเปล่า?” เย่ฮวาพูดด้วยน้าเสียงเยาะเย้ย สำหรับผู้เล่นเหล่านี้เขาไม่คิดจะไว้หน้าอยู่แล้วอิงาราชิดาบวายุก้มหน้าอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าและพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “นายไม่ต้องห่วง นับจากนี้ไปผู้เล่นเซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่นของเราจะไม่เข้าไปในอาณาเขตของเมืองเทพพันธะอีก ถ้าหากมีใครฝ่าฝืนนายฆ่าคนพวกนั้นได้ตามสบาย ฉันจะไม่ห้ามเลย โอเคไหม?”“แล้วผู้เล่นเกาหลีล่ะ?”พูดจบสายตาของเย่ฮวาและอิงาราชิก็หันไปมองอาร์มมาร์คที่กำลังยืนพิงกำแพงพร้อมกับหายใจฮึดฮัด อีกฝ่ายมองมาที่เขาด้วยความเคียดแค้น แต่สุดท้ายก็ยอมพยักหน้าตอบรับกลับมาหากไม่ได้พูดยืนยันออกมาจากปาก เขาคงไม่เชื่อคำพูดของคนเหล่านี้ อาร์มมาร์คทำท่าทางเหมือนกับเย่ฮวาเป็นคนโง่เขลาและมันก็ทำให้เย่ฮวารู้สึกไม่ค่อยจรรโลงใจเท่าไหร่นัก เย่ฮวาจึงพูดเสียงสูงว่า “ทำท่าแบบนี้หมายความว่าผู้เล่นเซิร์ฟเวอร์เกาหลีคงคิดจะสู้กับเราจนถึงที่สุดสินะ?” อาร์มมาร์คกัดฟันกรอด เขาก
