“สวบๆๆ!”เสียงลูกธนูดังขึ้นพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ราวกับฝนห่าใหญ่เย่ฮวาเปิดใช้สกิลโล่เทพเสินฮวงเพื่อหลบการโจมตีพร้อมกับกระตุกบังเหียนม้าอย่างกะทันหัน ม้าจ้านหยินส่งเสียงร้อง ‘ฮี่’ ออกมา ขณะที่ปีกขนาดใหญ่สีขาวเริ่มกางออกจากกัน วินาทีต่อมาม้าจ้านหยินและเขาก็ลอยอยู่กลางอากาศท่ามกลางลูกธนูที่โหมกระหน่ายิงเข้าใส่บริเวณพื้นที่ราบเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ชนิดโจมตีระยะไกล ในบรรดามอนสเตอร์เหล่านั้นมีปีศาจสายนักธนูค่อนข้างมาก แน่นอนว่าเย่ฮวาไม่ใช่คนหลงใหลในการต่อสู้แบบไม่ลืมหูลืมตา เพราะมอนสเตอร์ที่อยู่ที่นี่ไม่ได้มีค่าประสบการณ์ที่ดึงดูดตาดึงดูดใจเท่าไหร่นัก อีกอย่างเขาต้องรีบทำภารกิจให้เสร็จให้เร็วที่สุด ดังนั้นเขาจึงไม่อยากเสียเวลาอยู่ที่นี่นานเกินไปมอนสเตอร์ที่อยู่ด้านล่างเนืองแน่นทุกจุด เยว่ฮวาควบม้าจ้านหยินผ่านจุดที่เป็นช่องโหว่เพื่อหนีพวกมัน และเดินทางไปยังเป้าหมายให้เร็วที่สุดโชคดีที่ระดับความยากของภารกิจในครั้งนี้ไม่มากเท่าไหร่นัก เขาเรียกราชาวาฬทะเลออกมาเพื่อข้ามทะเลสาบขนาดใหญ่ ในที่สุดเขาก็เดินทางมาถึงหมู่บ้านขนาดเล็กที่ถูกระบุไว้บนแผนที่หนังแกะหมู่บ้านขนาดเล็กแห่งนี้มีลักษณะเหมือนกับหมู่บ้านมือใหม่ ตอนที่มาถึงเขาก็เห็นเงาที่คุ้นเคย นั่นมันหญิงชราที่เขาเจอก่อนหน้านี้นี่!หญิงชราหันมายิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน เย่ฮวายกมือขึ้นมาขยี้ตาตัวเองราวกับกำลังตาฝาด จากนั้นก็เดินตรงเข้าไปหาเธอและถามด้ว