องนักรบผู้พิทักษ์พรมแดน เป็นเพราะต้องทำเพื่อประเทศและบ้านเมืองของตนเองจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะต้องเห็นผู้คนพลีชีพภายในสนามรบ แม้ว่าคนเหล่านี้จะเป็นแค่ NPC ทว่าบางครั้งก็รู้สึกได้ว่าพวกเขาก็มีเลือดเนื้อไม่แพ้ผู้คนบนโลก“วันนี้ไม่ว่าข้าจะคุ้มกันที่นี่สำเร็จหรือไม่ ตราบใดที่ข้ายังยืนหยัดอยู่ที่นี่ ปีศาจอย่างพวกเจ้าก็อย่าได้หวังว่าจะก้าวเข้ามาในพรมแดนแห่งนี้แม้แต่ก้าวเดียว!” นักรบผู้นั้นตะโกนขึ้นพร้อมกับใช้ดาบผ่าร่างของปีศาจจนขาดเป็นสองท่อน“ชิ้ง!”ปลายดาบที่แหลมคมปักลงสู่พื้นพร้อมกับร่างของนักรบที่ยืนตระหง่านอยู่กับที่ แม้ว่าจะมองไม่เห็นอารมณ์ความรู้สึกของเขาในเวลานี้ แต่เย่ฮวาก็พอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายกำลังรู้สึกอย่างไรปีศาจจำนวนมากเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์เพียงคนเดียวจะต้านได้ หลังจากสังหารปีศาจตัวล่าสุดได้สำเร็จ นักรบผู้นี้ก็หยุดพักเพียงชั่วครู่เท่านั้น เพราะปีศาจที่แท้จริงกำลังจะเดินทางมาที่นี่ในเวลานี้เขารู้ดีว่าเงาผอมบางที่อยู่ตรงหน้ากำลังจะกลายเป็นไม้ใกล้ฝั่งแล้ว และมันคงเป็นเรื่องยากที่เขาจะต้านการโจมตีของปีศาจนับแสนที่กำลังวิ่งกรูเข้ามาเหล่านี้ได้“กร๊าซ!!!”ปีศาจแผดเสียงคำรามและพุ่งตัวเข้ามาหวังจะกลืนกินร่างที่ยืนตระหง่านอยู่กลางสนามรบ ภาพตรงหน้าทำให้เขาทนดูไม่ไหวอีกต่อไป แสงสว่างห้าสีจากปลายดาบเริ่มสว่างวาบขึ้น เสียงร้องโหยหวนดังระห่มขณะที่ปีศาจเหล่านั้นถูกสังหารภายในวินาทีเดียวนั
