็ไม่หวั่น แม้ว่าการตายอยู่ที่นี่จะแตกต่างจากการตายภายในสนามรบ แต่เมื่อลองย้อนนึกถึงประสบการณ์ทั้งหมดที่เคยมี ต่อให้ต้องตายผมก็ไม่เสียใจเพราะท้ายที่สุดชีวิตของคนเราก็ต้องตายอยู่ดี”“ฮ่าๆๆ…”เสียงหัวเราะดังขึ้น “ใครจะไปคิดว่าเจ้าจะเลือกเดินเข้ามาในประตูแห่งความตายบานนี้เป็นสถานที่แรก เจ้าไม่มีความหวาดกลัวต่อความตาย อีกทั้งยังมีปณิธานแน่วแน่ที่จะต่อสู้ภายในสนามรบ ไม่แปลกใจเลยที่หานหลินรับเจ้าเป็นศิษย์ ข้าให้เจ้าผ่านการทดสอบประสบการณ์ประตูแห่งความตาย!”วินาทีต่อมาแผ่นป้ายคำสั่งสีดำชิ้นหนึ่งก็ปรากฎขึ้นและลอยอยู่กลางมิติก่อนจะหยุดลงตรงหน้าเขา มันคือแผ่นป้ายที่มีขนาดเท่ากับร่องทั้งห้าที่อยู่รอบๆ ร่องของคำสั่งกายาทองราชาศักดิ์สิทธิ์ ดูเหมือนว่าเขาคงต้องเข้าไปให้ครบทุกประตูเลยสินะแสงสว่างปรากฏขึ้นตรงหน้า ร่างของเขาถูกส่งกลับมาที่ด้านนอกประตูอีกครั้งด้วยเทเลพอร์ตที่อยู่ด้านในมิติแห่งนั้น เย่ฮวาแอบยิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น เกมยังไงก็ยังเป็นเกมอยู่วันยันคำ คำพูดยืนหยัดน่าเกรงขามที่เขาพูดไปเมื่อครู่แม้ว่ามันจะเป็นการพูดเสริมเติมแต่งให้ฟังดูดีจนแทบจะดูเกินจริง ทว่าท้ายที่สุดมันกลับกลายเป็นที่ยอมรับของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย…