เท่าไหร่ความสว่างก็ยิ่งเลือนลางจนมองไม่ชัดมากขึ้นเท่านั้นแต่เขามั่นใจว่าต้องเป็นที่นี่แน่นอน จิ้งหย่าพาเขามาที่นี่ด้วยตัวของเธอเองดังนั้นไม่มีทางที่เขาจะมาผิดที่แน่ๆอีกอย่างแม้ว่าเขายังดำไม่ถึงจุดที่ลึกที่สุด กระนั้นก็พอจะมองเห็นได้ว่ามีแสงสว่างส่องขึ้นมาจากด้านล่างระหว่างที่เขากำลังดำลึกลงไปมากยิ่งขึ้นเขากลับไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะขาดอากาศหายใจแม้แต่น้อยหลังจากผ่านไปได้ไม่กี่นาทีในที่สุดเท้าของเขาก็สัมผัสกับพื้นทรายนิ่มๆ ที่อยู่ด้านล่างสุดของมหาสมุทรแห่งนี้ และเดินไปตามต้นกำเนิดของแสงสว่างที่อยู่ตรงหน้าหลังจากเดินมาได้หลายร้อยก้าว ในที่สุดเขาก็เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่โตโครงกระดูกขนาดใหญ่หรือบางทีอาจจะเป็นกะโหลกส่วนหัวของยักษ์ตัวใดตัวหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ใต้มหาสมุทรแห่งนี้ อีกทั้งยังถูกห่อหุ้มไปด้วยสาหร่ายทะเลสสีเขียวกระดูกบริเวณโหนกแก้มมีขนาดใหญ่และกว้างมาก ซึ่งดูเหมือนว่าจุดนี้จะเป็นประตูใหญ่เพื่อเข้าไปด้านในเขาขมวดคิ้วเล็กน้อยขณะก้าวเท้าเข้าไปด้านในอย่างระมัดระวัง ตอนที่เขาเข้ามายืนอยู่ปากทางเข้าและก้าวเข้ามาเพียงหนึ่งก้าวก็รู้สึกราวกับตัวเองกำลังลอยตัวเหนือผิวน้า ออกซิเจนกลับมาหล่อเลี้ยงร่างกายรวมถึงพื้นที่อยู่ใต้เท้าของเขาก็เริ่มกลับมาแข็งอีกครั้งสุสานของสมิธแตกต่างจากที่เขาคิดไว้ค่อนข้างมากสมิธเป็นถึงพ่อของจักรพรรดิเทพแดนสวรรค์ ทว่าสุสานของเขากลับไม่ได้ใ