ม่มีอะไรที่จะอันตรายถึงชีวิตคิดเช่นนี้เขาก็สูดหายใจเข้าเต็มปอดและยกขาขึ้นเพื่อก้าวเท้าเข้าไปด้านในนั้นหลังจากผ่านม่านแสงเข้ามาเขาก็รู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ในช่องมิติแห่งความมืดสลัวแห่งความโกลาหลรอบๆ ไม่ได้มืดสนิทจนมองไม่เห็นอะไรอย่างที่คิด ทว่ากลับเป็นสถานที่สุดแสนวิเศษที่ยากเกินกว่าจะพรรณนาออกมาเป็นคำพูดได้ สถานที่แห่งนี้เหมือนกับจักรวาลที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดเคยอาศัยอยู่มาก่อนร่างกายของเขาลอยละล่องอยู่กลางอากาศ จู่ๆ พลังวิเศษบางอย่างทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาเล็กน้อยหลังจากผ่านไปไม่กี่วินาทีเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากไกลๆ“เจ้าคือคนที่คำสั่งกายาทองราชาศักดิ์สิทธิ์เลือกงั้นหรือ?”เย่ฮวากวาดตามองไปรอบๆ แต่กลับไม่เจอใครแม้แต่เงา ในเวลาเดียวกันเสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง “ไม่ต้องตามหาข้า ข้าคือมิติแห่งนี้ ตอนนี้เจ้ากำลังยืนอยู่ในร่างกายของข้า”ยืนอยู่ในร่างกาย…เสียงแข็งกระด้างของผู้ชายที่ดังอยู่ข้างหูทำให้เขารู้สึกเสียวสันหลังวาบใหญ่อย่างบอกไม่ถูก“ผมได้รับคำสั่งราชาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ชิ้นและมันได้ถูกหลอมรวมให้กลายเป็นคำสั่งกายาทองราชาศักดิ์สิทธิ์ ท่านจิ้งหย่าเทพธิดาแห่งสวรรค์พาผมมาที่นี่ ท่านผู้อาวุโส ผมควรจะทำอย่างไรจึงจะเปิดใช้อำนาจที่แท้จริงของคำสั่งกายาทองราชาศักดิ์สิทธิ์ชิ้นนี้ครับ?” เย่ฮวาถามด้วยความนอบน้อมอีกทั้งยังเอ่ยถึงจิ้งหย่า ในเมื่อจิ้งหย่าคือหลานสาวของสมิธ เขาก็ได้แต่หวัง
