พราะพวกไร้ค่าอย่างพวกแกที่เอาแต่กินไม่ทำงานนั่นแหละ ถ้าไม่ใช่เพราะแกเป็นลูกน้องข้า เห็นแก่หน้าพี่สาวแก ข้าคงโยนแกออกไปให้ซอมบี้กินนานแล้ว!”
“ตอนนั้นไม่น่าไปช่วยพวกแกเลย!”
ถังหว่านตกใจจนหน้าซีดเผือดกับเสียงตวาดนั้น รีบเข้าไปขวางปกป้องน้องชายไว้
“พี่หลง อย่าโมโหเลยนะคะ เดี๋ยวฉันไปทำให้ใหม่”
ท่าทีของเธอนอบน้อมอย่างที่สุด มารดาของถังหว่านที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เข็นข้างๆ ไม่กล้าเอ่ยปากแม้แต่คำเดียว
“ทำบ้าอะไร! ยังมีอะไรให้กินอีกเรอะ! นังแพศยา! ตอนนั้นหลอกล่อให้ข้าไป แล้วก็มาอ้อนวอนให้ข้าช่วยพวกแก”
“แกไม่ได้บอกหรือว่าคู่หมั้นเฮงซวยของแกชิงเงินแล้วหนีไปน่ะ?”
“ชื่อหลินอันใช่ไหม!? ข้าว่าชิงไปก็ดีแล้ว!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะข้ากลายเป็นผู้ปลุกพลัง ป่านนี้คงถูกพวกไร้ประโยชน์อย่างพวกแกทำเอาตายไปแล้ว!”
ถังหว่านก้มหน้าไม่กล้าพูดจา เสียงคำรามของฝูงซอมบี้จากชั้นล่างทำให้หัวใจของเธอสั่นสะท้าน
“ติ๊ด, ประกาศทั่วโลก: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นวันสิ้นโลก 【หลินอัน】 ที่เป็นผู้เล่นคนแรกของโลกที่สร้างเขตปลอดภัยสำเร็จ….”
…..
ถังหว่านตัวสั่นเทิ้มด้วยความตกใจกับเสียงแจ้งเตือนของระบบที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ในน้ำเสียงอันเย็นชานั