แสงแดดที่แสนอบอุ่นสาดส่องลงบนพื้นดินที่กว้างใหญ่ลมอ่อนๆ พัดโชยความหนาวในยามเช้าพัดผ่านเข้ามา ผมสั้นของเย่ฮวาพลิ้วไปตามแรงลมเบาๆ ขณะยืนอยู่ด้านบนก้อนหินขนาดใหญ่ด้านนอกเมืองเทพพันธะ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนใบหน้าขณะจ้องมองไปยังเมืองหลักขนาดใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้าความเงียบสงบของเขาในตอนนี้คล้ายกับปรมาจารย์ผู้ฝึกตนอยู่ภายในวัดที่ห่างไกลผู้คน อีกทั้งยังทำท่าทางราวกับไม่มีสิ่งใดสามารถรบกวนความนิ่งสงบนี้ของเขาได้แม้ว่าเขาจะยืนประจันหน้าอยู่กับผู้เล่นจำนวนนับล้านก็ตามเป็นเพราะเขาไม่ได้อยู่ดูแลและเป็นผู้นำให้กับผู้เล่นภายในเมืองว่านต่าว มู่จื่อหานจึงต้องรับหน้าที่แทนเขาเพื่อแบ่งหน้าที่ให้แต่ละกิลด์ โดยดึงทุกคนเข้ามาอยู่ในกลุ่มเดียวกันทั้งหมดเพื่อง่ายต่อการต่อสู้ เนื่องจากเย่ฮวาเป็นผู้นำที่ได้มาจากการโหวตจากทุกคน ดังนั้นคนเหล่านั้นจึงยินดีที่จะฟังคำสั่งจากเขาแต่โดยดีเย่ฮวาพิมพ์ไปเพียงแค่คำเดียวว่า––––– รอ!เมื่อคืนพวกเขาได้ปรึกษากันก่อนหน้านี้เกี่ยวกับแผนการต่อสู้ภายในสงครามกลางเมืองครั้งนี้ ก่อนอื่นพวกเขาต้องระดมโจมตีเซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่นเกาหลี ซึ่งคนเหล่านั้นคงจะเรียกกำลังคนทั้งหมดออกมาคุ้มกันเมืองไว้โดยไม่มีการแบ่งกองกำลังสำรอง เหลือก็แต่กองกำลังทางฝั่งอเมริกาที่อาจจะต้องคอยจับตาดูเป็นพิเศษเมื่อคืนโม่อี้หลงส่าวติดต่อไปหาอินดราและมายะแล้วถ้าหากพวกเขาจะบุกโจมตียุโรปเมืองเดียว ที่พวกเขาต้องโจมตีคื
