หวใดๆสิ่งนี้เริ่มทำให้หลายๆ คนอยู่ไม่ติดและรู้สึกไม่พอใจเท่าไหร่นัก สงครามกลางเมืองเป็นช่วงเวลาที่ทุกคนต่างเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ ตอนนี้มีผู้เล่นบางส่วนที่เข้าสู่โหมดต่อสู้แล้ว ทว่าพวกเขากลับมายืนหลบอยู่ในป่าท่ามกลางความเย็นยะเยือกอย่างเหงาๆ…คำสั่งเด็ดขาดเพียงอย่างเดียวที่เย่ฮวาส่งไปยังกลุ่มคนเหล่านั้นคือ––––– รอ!……เวลาสิบโมงเช้า ในที่สุดอาร์มมาร์คและมูนไลท์ฟรอสต์ก็นำผู้เล่นออกจากเมืองหลักของพวกเขา เย่ฮวากระตุกยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจจากนั้นก็ส่งข้อความไปหาเสี่ยวตูฉง “เตรียมไปถึงไหนแล้ว?”“ทุกอย่างพร้อมแล้วพี่ใหญ่!” เสี่ยวตูฉงรอคอยเวลานี้มานานแล้ว ตอนนี้เธอเลเวล 100 แล้ว และเธอก็พร้อมที่จะเป็นพลังส่วนหนึ่งในการอุทิศตนให้กับสงครามกลางเมืองในครั้งนี้“ไปรอฟังคำสั่งที่จุดเดียวกับรองหัวหน้า อีกครู่หนึ่งหลังจากฉันออกคำสั่งเธอก็เริ่มลงมือได้เลย!”“โอเค!”หลังจากปิดหน้าต่างสนทนาเย่ฮวาก็กระโดดลงมาจากก้อนหินใหญ่ เนื่องจากตอนนี้เขาอยู่ในโหมดพรางตัวจึงไม่มีใครเห็นเขายืนอยู่ที่นี่ พร้อมกับรีบเดินเข้าไปด้านในเมืองเทพพันธะอย่างไม่รีรอ ตอนที่มาถึงประตูวังเขาก็เริ่มกวาดตามองไปรอบๆ แล้วพบว่าด้านบนกำแพงเมืองมีผู้เล่นอีกหลักแสนชีวิต ส่วนคนอื่นๆ ออกไปจากเมืองพร้อมกับอาร์มมาร์คแล้ว เย่ฮวาก็ไม่รู้เช่นกันว่าอีกฝ่ายเดินทางไปที่ไหน แต่ไม่มีความจำเป็นต้องรู้เพราะอีกไม่นานพวกเขาจะต้องเดินทางกลับมาที่นี่อีกครั้งห
