ก็ติดต่อชางห่ายเกอเพื่อให้นำโอสถอายุยืนไปแบ่งให้กับทุกๆ คน ส่วนเรื่องซ่อมเรือรบที่เสียหายก่อนหน้านี้เขายังไม่สามารถหาทางออกให้กับเรื่องนี้ได้ ดังนั้นตอนนี้จึงทำได้เพียงแค่ปล่อยให้เรือเหล่านั้นลอยลำอยู่ริมฝั่งไปก่อนหลังจากนั้นเขาก็เปิดกระทู้สนทนาภายในเว็ปไซต์เกมขึ้นมาก็พบว่าโม่อี้หลงส่าว ชิงฮว่าซางและเขายังคงเป็นผู้นำภายในสงครามกลางเมืองครั้งถัดไปครั้งนี้เขาคงทำได้เพียงแค่ควบคุมคนเหล่านั้นจากไกลๆ และไม่คิดที่จะออกแรงด้วยตัวเอง หลังจากตัดสินใจเช่นนั้นเขาก็ขึ้นไปนั่งอยู่บนหลังราชาวาฬทะเลและมุ่งหน้าไปที่มหาสมุทรต้องคำสาบเมื่อคืนจำนวนของผู้เล่นญี่ปุ่นที่เดินทางมาซุ่มโจมตีเซิร์ฟเวอร์จีนค่อนข้างน้อย รวมถึงการเฝ้าระวังที่ค่อนข้างหละหลวม จึงทำให้เรือรบจำนวนเกือบร้อยลำของพวกเขาถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี คนเหล่านั้นคงพยายามปิดช่องทางการเดินเรือของพวกเขา อันที่จริงเย่ฮวาก็ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไรหากไม่สามารถเดินเรือได้ ทว่าสิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือคนเหล่านั้นกล้าบุกเข้ามาในดินแดนของเซิร์ฟเวอร์จีน เรื่องนี้ยอมไม่ได้อย่างเด็ดขาด!การเดินทางมาที่เซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่นของเย่ฮวาในครั้งนี้เพื่อเตือนคนเหล่านั้นว่าดินแดนของพวกเขาแตกต่างจากประเทศเล็กๆ ที่แบ่งเป็นสองดินแดนและสามารถเคลื่อนย้ายไปมาได้ตามอำเภอใจเหมือนกับเซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่นเกาหลีถ้าหากเป็นเมื่อก่อนเขาคงไม่สนใจเรื่องศักดิ์ศรีมากขนาดนี้ แต่ตอน