นี้กาลเวลาเปลี่ยนไปและเขาก็ไม่ใช่นักดาบมือสมัครเล่นคนเดิมที่ถูกผู้เล่นไล่สังหารทั่วทุกสารทิศอีกต่อไปแล้ว ต่อให้ค่าหัวของเขาสูงถึงหลักร้อยล้านแต่จะมีสักกี่คนที่มีปัญญาตัดหัวของเขาให้หลุดออกจากบ่า?เก้าโมงเช้า ในที่สุดเขาก็เดินทางมาถึงริมฝั่งของเซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่น ในเวลาเดียวกันลูกธนูและไฟบอลจำนวนนับไม่ถ้วนก็เริ่มระดมยิงมาที่เขา!ครั้งนี้เขาเดินทางมาโดยไม่ได้ทำตัวหลบๆ ซ่อนๆ และนั่งอยู่บนหลังของราชาวาฬทะเลราวกับกำลังนั่งเรือเล่นดังนั้นกลุ่มผู้เล่นเซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่นจึงเห็นเย่ฮวาตั้งแต่ไกลๆอีกทั้งยังระดมโจมตีเข้าใส่เพื่อหยุดไม่ให้เขาขึ้นฝั่งได้สำเร็จอันที่จริงผู้เล่นจำนวนหลักร้อยเหล่านี้แทบจะไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลยสักนิด อีกอย่างการป้องกันจากโล่เทพทะเลของเจ้าวาฬทะเลก็ช่วยป้องกันไม่ให้เกิดค่าดาเมจ คนเหลานั้นจึงทำได้เพียงแค่ยืนมองเขาเข้าใกล้ชายฝั่งมากขึ้นเรื่อยๆเย่ฮวายกฝ่ามือขึ้นและเรียกเม่ยเอ๋อร์ออกมา จากนั้นแสงสว่างก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าและสังหารผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วนหายในครั้งเดียว ตอนที่เย่ฮวาขึ้นมายืนบนฝั่งเขาก็กวาดตามองไปรอบๆ และพบว่ามีผู้เล่นจำนวนมากที่กำลังวิ่งกรูเข้ามา เย่ฮวาพาดใบมีดมังกรอเวจีไว้บนบ่าและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไอ้หนู ออกมารับแขกหน่อยสิ!”หลังจากพูดเยาะเย้ยอีกฝ่าย คนเหล่านั้นก็เริ่มเกิดอาการไม่พอใจขึ้นมา ทว่าถึงแม้ว่าจะโกรธแต่กลับไม่สามารถทำอะไรได้ สำหรับเย่ฮวาแล้วคนเหล่านี
