ที่สนามบินอีก”เย่ฮวาพยักหน้าตอบกลับไปและโบกมือลาอีกฝ่ายหลังจากนั้นเขาก็นำเงินมาแลกเป็นเงินสดที่ร้านประมูลแล้วออกจากระบบทันที ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว ถึงเวลาที่เขาจะได้นอนหลับพักผ่อนสักที……เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น เย่ฮวาลุกขึ้นจากเตียงตอนหกโมงเช้า เขาลงมาซื้ออาหารเช้าขึ้นมาเตรียมไว้ให้เจ้ากวาจื่อหนึ่งชุด จากนั้นก็ออกเดินทางไปที่สนามบินทันทีหลังจากเดินทางมาถึงสนามบินปักกิ่งช่วงสิบโมงครึ่งเขาก็เรียกรถแท็กซี่เพื่อเดินทางไปที่ร้านอาหารจุ้ยเฟิงเก๋อตามที่โม่อี้หลงส่าวนัดไว้ก่อนหน้านี้ ร้านอาหารแห่งนี้อยู่ในโรงแรมห้าดาวที่ค่อนข้างหรูหรา ตอนที่เย่ฮวาลงมาจากรถและเดินมาถึงหน้าประตูโรงแรมก็มีหญิงสาวเดินออกมาต้อนรับหญิงสาวคนนี้สวมใส่ด้วยชุดกระโปรงสีขาวเป็นทางการ รูปร่างของเธอมีส่วนเว้าและนูนอีกทั้งยังมีใบหน้าที่งดงามจนทำให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกใจสั่น เย่ฮวารู้จักเธอเพราะเธอคือโม่อี้หลงหลินแฟนของโม่อี้หลงส่าวเธอยื่นมือมาตรงหน้าเข้าพลันพูดด้วยรอยยิ้มที่สุภาพ“อาหลงบอกว่านายจะมาถึงที่นี่ช่วงเวลานี้ การคำนวณเวลาของเขาไม่เลวเลยนะเนี่ย”เย่ฮวายื่นมือออกไปจับมือกับเธอ “การเดินทางครั้งนี้ราบรื่นมากก็เลยไม่ดีเลย์น่ะ ว่าแต่อินดรากับมายุมาถึงแล้วเหรอ?”“อื้ม มากันครบแล้วล่ะ”โม่อี้หลงหลินพยักหน้าเบาๆ “ตามฉันมาสิ”หลังจากเดินตามเธอขึ้นลิฟต์มาถึงชั้น 15 พวกเขาก็เดินไปตามทางเดินซึ่งมีความยาวราวๆ สิบกว่าเมตรจากนั้นก็
