้าด้วยสกิลแสงแห่งดาบจนเถาวัลย์แหลกเป็นผุยผงด้านหลังของเถาวัลย์กองใหญ่เหล่านั้นมีถ้าลึกที่ไม่สามารถมองเห็นจุดสิ้นสุดได้เย่ฮวาเดินนำเจ้าอสูรบรรพกาลและเม่ยเอ๋อร์เข้าไปด้านใน การมองเห็นเริ่มกลับคืนมาอย่างช้าๆ ทันใดนั้นเขาก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง บนกำแพงที่อยู่ภายในถ้าแห่งนี้เต็มไปด้วยสมุนไพรอายุยืน!!!เย่ฮวาดีใจจนแทบจะกระโดดหัวชนเพดานถ้า เขาเริ่มทำการเก็บเกี่ยวสมุนไพรไปตลอดทาง ตอนนี้กระเป๋าของเขาเต็มไปด้วยสมุนไพรอายุยืนที่อัดลงไปในนั้นอย่างไม่หยุดยั้ง ในเวลาเดียวกันเย่ฮวาก็หันไปพูดกับเจ้าอสูรบรรพกาลที่อยู่ข้างๆ ว่า “ทำได้ไม่เลวเลยนะ กลับไปฉันจะซื้อขาไก่ให้แกเป็นรางวัล”อสูรบรรพกาลได้ยินเช่นนั้นก็รีบลุกขึ้นยืนและเข้ามาถูขาของเขาไปมา พร้อมกับแลบลิ้นและส่งเสียงร้อง“โฮ่งๆ” ช่างเป็นสุนัขชิสุที่มีเสน่ห์ดีจริงๆท่าทางของมันที่แสดงออกมาคงไม่มีใครคาดคิดว่ามันคืออสูรเทพโบราณ…หลังจากเดินเข้ามาด้านในเม่ยเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาก็ฮัมเพลงด้วยท่าทางสบายใจ ผ่านไปได้ไม่นานจู่ๆเสียงฮัมเพลงของเม่ยเอ๋อร์ก็หยุดชะงักลง เธอขมวดคิ้วพร้อมกับกราชับหอกยาวในมือแน่นขณะจ้องมองไปที่ถ้าที่อยู่ลึกเข้าไปด้านในเย่ฮวาหันไปมองจุดที่เธอกำลังมองอยู่ ก็พบว่าท่ามกลางความมืดมีแสงสว่างสีแดงสาดส่องขึ้นอย่างฉับพลัน อีกทั้งยังเป็นแสงสีแดงจากลูกตาคู่หนึ่งที่อยู่หลังความมืดแห่งนั้น!พื้นดินที่พวกเขายืนอยู่เริ่มเกิดแรงสั่นสะเทือน ดวง
