ลมหายใจร้อนผ่าวรดลงบนต้นคอของเย่ฮวา เขาค่อยๆ เอนตัวไปด้านหน้าเล็กน้อยและใช้มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าของมู่จื่อหานไว้อย่างเบามือดวงตาทั้งคู่ประสานกันโดยที่เย่ฮวาก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดกับเธออย่างไร เขาคิดมาตลอดว่าการตัดสินใจเก็บของออกจากที่นี่คือสิ่งที่ถูกต้อง ทว่าตอนนี้ภายในใจของเขากลับรู้สึกผิดที่ตัดสินใจทำเช่นนี้นิ้วโป้งของเขาค่อยๆ ปาดน้าตาอุ่นๆ ที่ไหลลงมาจากหางตาของเธอ มู่จื่อหานหลับตาลงช้าๆ ขณะที่ริมฝีปากเริ่มสั่นระริก มือทั้งสองข้างของเธอกำเสื้อของเขาไว้แน่นลิ้นที่อ่อนนุ่มของเย่ฮวาค่อยๆ เผยอริมฝีปากของมู่จื่อหานให้เปิดออก และเธอก็ตอบรับเขาโดยไม่อิดออดเช่นกัน ลมหายใจของพวกเขาเริ่มถี่ขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นหอมของหญิงสาวหมุนวนอยู่รอบปลายจมูกของเขา อุณหภูมิความร้อนภายในห้องค่อยๆ เพิ่มมากขึ้นเย่ฮวาใจเต้นแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะใช้มือทั้งสองข้างกอดร่างของมู่จื่อหานไว้และใช้มือลูบไล้บริเวณแผ่นหลังของเธอ เขาสัมผัสได้ถึงผิวที่นุ่มลื่นของเธอซึ่งมีชุดนอนตัวบางขั้นอยู่ระหว่างฝ่ามือและแผ่นหลังบางนั้นเวลาและทุกสิ่งอย่างถูกตัดขาดออกจากพวกเขาทั้งสองในเวลานี้ พวกเขายังคงดื่มด่าอยู่กับจุมพิตที่แสนหวาน สิ่งที่เขาเห็นและสิ่งที่อยู่ในใจของเขามีเพียงแค่เธอและความรักเท่านั้นจากที่กำลังนั่งอยู่ขอบเตียงก็ค่อยๆ โน้มตัวลงไปนอนอยู่บนเตียงใหญ่ที่อ่อนนุ่มโดยที่ริมฝีปากยังคงประกบเข้าด้วยกัน เย่ฮวาขึ้นคร่อมร่างของเธอและ
