้ฉันไปทำงานเงินเดือนไม่กี่หมื่น ฉันจะเอาเงินที่ไหนไปเลี้ยงคุณหนูมู่ล่ะ?”มู่จื่อหานยกกำปั้นเล็กๆ ขึ้นมาชกหน้าอกเขาเบาๆ“ฉันไม่ได้เป็นพวกใช้ของฟุ่มเฟือยสักหน่อย ก็แค่เกิดมาในตระกูลมู่ก็เท่านั้น จะว่าไปพวกเราไปเป็นมนุษย์เงินเดือนด้วยกันก็ดีเหมือนกันนะ~”เย่ฮวาก้มหน้ามองมู่จื่อหานจากมุมข้างพร้อมกับกระตุกยิ้มออกมา “อย่าเลย ฉันไม่อยากให้เธอต้องลำบากเพราะฉันนะ”“ลำบากอะไรกัน? ขอแค่ได้อยู่กับนายให้ฉันทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น ฉันไม่กลัวหรอก”“แต่ฉันกลัวนี่นา~”“มีอะไรต้องกลัวด้วยเหรอ?”“ถ้าเธอต้องลำบาก ฉันคงเจ็บปวดหัวใจมากแน่ๆเลย~”มู่จื่อหานชะงักไปเล็กน้อย อีกทั้งยังหันมามองเขาด้วยสีหน้าเอือมระอา “แหวะ~ โรแมนติกตายแหละ~”“……”……เย่ฮวาและมู่จื่อหานนั่งจู๋จี๋กันอยู่ที่ทะเลสาบห้าสีอยู่ครู่ใหญ่ หลังจากนั้นพวกเขาก็ออกจากระบบเพื่อพักกินมื้อเที่ยง เมื่อวานพวกเขาต้องเจอศึกหนักเนื่องจากถูกผู้เล่นจากสี่เซิร์ฟเวอร์ซึ่งมีจำนวนคนร่วมหลายล้านคนรุมโจมตีส่งผลให้ผู้เล่นเซิร์ฟเวอร์จีนถูกห้อมล้อมไว้ทุกทิศทาง วันนี้คนเหล่านั้นไม่ได้ลงมือกับเซิร์ฟเวอร์จีนแล้ว สิ่งที่ทำให้เย่ฮวารู้สึกประหลาดใจก็คือเซิร์ฟเวอร์อเมริกาหันไปโจมตีเมืองดอกซากุระของเซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่นแทน ท้ายที่สุดเซิร์ฟเวอร์ญี่ปุ่นก็ยอมจำนนเพื่อสร้างสันติภาพด้วยการมอบเงินจำนวนมากและไอเท็มจำนวนนับไม่ถ้วนให้กับเซิร์ฟเวอร์อเมริกาตอนนี้กลายเป็นช่วงนาทีทองของเย่ฮวาในการ
