ณ เบื้องหน้าป้อมปราการสงครามที่ถูกโอบล้อมด้วยแนวป้องกันสามชั้นรูปสี่เหลี่ยมซ้อนกัน หลินอันพาจางเถี่ยและคนอื่นๆ มาหยุดยืนรอ
นอกกำแพงป้อมปราการ บุคลากรของฐานที่มั่นทั้งหมดต่างพากันมาถึง ทุกคนวางมือจากงานที่ทำอยู่ แล้วมองดูแสงสีน้ำเงินที่สาดส่องออกมาจากภายในป้อมปราการด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“นับถอยหลังการสร้างแกนพลังจิต: 3”
“2”
“1”
“วูมมม—”
ในชั่วพริบตา ลำแสงพลังจิตสายหนึ่งก็พุ่งทะยานขึ้นจากภายในป้อมปราการ ทะลวงผ่านหมู่เมฆขึ้นไปจนเกือบถึงวงโคจรใกล้ผิวโลกจึงค่อยๆ เลือนหายไป
บริเวณนอกป้อมปราการเต็มไปด้วยเสียงร้องอุทานด้วยความตกตะลึง เหล่านักศึกษาต่างพากันยืดคอเพื่อมองดูว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน
เมื่อลำแสงจางหายไป
แสงสีน้ำเงินเจิดจ้าก็สว่างวาบขึ้นมาทันที แกนพลังจิตที่เคยถูกฝังไว้ในห้องใต้ดินถูกดึงขึ้นมาจากความว่างเปล่า ก่อนจะลอยนิ่งอยู่กลางอากาศภายในป้อมปราการอย่างช้าๆ
ดุจดังดวงอาทิตย์เทียม ทรงกลมแสงสีน้ำเงินที่ถูกพยุงไว้กลางอากาศนั้นราวกับถูกพันธนาการด้วยสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่มองไม่เห็น
“ครืด—”
ภายในป้อมปราการ แขนกลทั้งสี่ที่เปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งวิทยาการยื่นออกมา แล้วกระจายตัวออกไปรอบๆ ทรงกลมแสงทำมุม 360 องศา
ราวกั
